۶- تعریف تکنولوژی از دیدگاه نوازشریف: تکنولوژی شامل ۴ عنصر است:

الف) سخت‏افزار: مجموعه‏ای از وسایل و تجهیزات فیزیکی، ابزارها، وسایل و ماشین‏آلات

ب) نرم‏افزار: مجموعه‏ای از تکنیک‏ها، فعالیت‏های فنی، روش‏ها و دستورالعمل‏ها

ج) نیروی انسانی یا توانایی‏هایی که به موجب آن سخت‏افزار و نرم‏افزار به کار گرفته می‏ شود.

د) سازماندهی و مدیریت: مکانیزم‏ها و ترتیبات اقتصادی و اجتماعی که در چهارچوب آن ها سایر اجزاء به کار می‏افتند (نوازشریف، ۱۳۶۷).

۷- دائره‏المعارف علم و تکنولوژی، تکنولوژی را چنین تعریف می ‏کند: تکنولوژی دانش و عمل سیستماتیک فراگردهای صنعتی است، ولی تصمیم‏پذیر به هر گونه فعالیت دیگر است (کرباسیان، ۱۳۸۵).

۸- تکنولوژی عبارت است از مجموعه‏ای از فراگردهای فیزیکی، روش‏ها، فنون و ابزار و تجهیزات که به وسیله آن ها محصولی ساخته می‏ شود و خدمت‏هایی ارائه می‏ شود (خادم، ۱۳۸۹).

۹- از نظر اقتصاددانان: تکنولوژی عبارت است از دانشی که در امر تولید، تجارتی کردن و توزیع کالاها و خدمات‏دهی به کار می ‏رود که از راه ترکیب و تلفیق عامل‏هایی نظیر مواد اولیه، ابزار و ماشین‏آلات، نیروی انسانی، زمین و طبیعت به دست می ‏آید (براون، ۱۳۷۹).

۱۰-در دائره‏المعارف آمریکایی چنین آمده است: تکنولوژی به شیوه های ساختن اشیاء و انجام کارها اطلاق می‏ شود (دفتر تحقیقات صنعتی، ۱۳۶۷).

۱۱-تکنولوژی عبارت است از دانش، روش‏های مربوط به پرورش، ساخت و پردازش چیزی به ویژه ‌در مورد چگونگی ساخت و کاربست ابزار و وسایل و ماشین‏آلات.

۱۲- فرهنگ لاروس تکنولوژی را چنین تعریف می ‏کند: تکنولوژی مطالعه ابزارها، شیوه ها و روش‏های مورد استفاده در حوزه های گوناگون صنعت می‏ باشد (آتشگر، ۱۳۷۵).

۱۳- تعریف تکنولوژی از دیدگاه رابینز: تکنولوژی را ترکیبی از اطلاعات، تجهیزات فنون و فرآیندهای مورد نیاز برای تبدیل داده به ستاده تعریف می‏ نمایند (فقیه، ۱۳۸۰).

۲-۱-۱ مفهوم تکنولوژی

به بیانی ساده‏تر تکنولوژی روش انجام کار و ابزاری است که توسط آن به اهداف خود نایل می‏شویم.

معمولاً تکنولوژی را در ردیف سخت‏افزار (از قبیل ماشین‏آلات کامپیوتر یا وسایل بسیار پیشرفته الکتریکی) به حساب می ‏آورند ولی تکنولوژی بسیار فراتر از ماشین‏آلات است. در کنار مشخصه سخت‏افزاری موارد تکنولوژی دیگری از جمله نرم‏افزاری و مهارت‏های انسانی نیز در کار هستند.

زلنی^[۶] (۱۹۸۶) چنین عنوان می ‏کند که هر تکنولوژی شامل سه جزء قابل تمایز از یکدیگر و دارای اهمیت یکسان است این اجزاء عبارتند از:

سخت‏افزار: ساختار فیزیکی و استقرار منطقی تجهیزات با ماشین‏آلات که برای انجام وظایف لازم به کار می‏ روند.

نرم‏افزار: دانش استفاده از سخت‏افزار در راه انجام وظایف لازم.

مغز نرم‏افزار: دلایل استفاده از تکنولوژی در مسیری مشخص که می‏توان آن را “دانش چرایی” دانست.^[۷]

علاوه بر سه جزء بالا، جزء دیگری نیز باید به طور مستقل در نظر گرفته شود، چرا که تمامی سطوح دستیابی به تکنولوژی را شامل می‏ شود:

دانش فنی : «دانش کسب شده یا به دست آمده یا مهارت‏های فنی مرتبط با چگونگی انجام صحیح کارها، دانش فنی می‏تواند نتیجه تجربه، انتقال دانش یا فعالیت‏های عملیاتی باشد. دانش فنی را می‏توان از طریق روش شناخته شده انتقال ‌تکنولوژی نیز به دست آورد» (خلیل، ۱۳۸۳)

۲-۱-۲ اهمیت تکنولوژی

امروزه نمی‏توان اقتصاد یک کشور را بدون توجه به چشم‏انداز اقتصاد جهانی مورد بررسی قرار داد.به علاوه فرایند توسعه اقتصادی خود تابع پیشرفت مداوم و مستمر زمینه‌های علمی و تکنولوژی است.همین امر است که مقوله تکنولوژی را به پدیده‏ای ظریف و حساس بدل می‏گرداند. حرکت اقتصاد جهانی تمامی کشورها را ناگزیر به استفاده تکنولوژی نوین می ‏کند.

در جمع‏بندی نقطه‏نظرات صاحب‏نظران ضمن قبول این حقیقت که صنعت و تکنولوژی زیربنای اقتصادی جدید و روشی برای رشد بلندمدت است، می‏توان ویژگی‏های تکنولوژی از دیدگاه صاحب‏نظران را به طور خلاصه بدین شرح برشمرد:

۱-ابزاری است برای تبدیل منابع طبیعی به کالاهای قابل استفاده و مفید؛

۲- وسیله‏ای برای تغییر کنترل شرایط محیطی؛

۳- عاملی است برای ایجاد تغییرات اجتماعی؛

۴- منبعی است برای افزایش ثروت؛

۵-نیرویی است برای اثرگذاری آگاهانه بر فرایند توسعه اقتصادی و اجتماعی و فرهنگی؛

۶- کالایی است قابل دادوستد در بازار؛

۷- در جهان امروز کلید اصلی توسعه قلمداد شده است؛

۸- یگانه راه حیاتی برای رشد بلندمدت؛

۹- ایجاد دانش انحصاری برای بهره‏مندان؛

۱۰-اعطاء‏کننده اقتدار قدرت و تسلط اتکاء‏ناپذیر؛

۲-۱-۳ ویژگی‏های تکنولوژی

یکی از ویژگی‏های تکنولوژی تغییر آن است. تکنولوژی هرگز ساکن نمی‏ماند و هیچ گاه به تعادل نمی‏رسد. دو نیروی مهم تکنولوژی را به سمت تغییر سوق می‏ دهد؛ اول منطق درونی علم و تکنولوژی است.تکنولوژی هرگز آن قدر کامل نیست که نتوان آن را بهبود بخشید و دانش جدید تکنولوژی‏های احتمالی نو را به همراه خواهد داشت. نیروی دوم اقتصاد است.

تکنولوژی سلاحی قاطع برای توسعه اقتصادی است. تکنولوژی در دو جهت تغییر می ‏کند؛ عملکرد بالاتر و ارضاء خواسته های بالقوه و همواره رو به افزایش انسان.

ضیاء‏الدین سردار ویژگی‏های اصلی تکنولوژی‏های بومی را به شرح زیر برشمرده است:

۱-سرمایه‏اندوز و کاربر باشد؛

۲- در مقیاس کوچک باشد و عامل انسانی را در نظر بگیرد؛

۳- در جهت تولید کالاها و خدمات مناسب برای مصرف در مقیاس کلان باشد نه برای تجملات فردی؛

۴- به طور کلی باید مبتنی بر فرآیندهای ساده باشد؛

۵-باید متکی به استفاده از مواد محلی باشد نه مواد وارداتی؛

۶- انرژی‏اندوز باشد نه انرژی‏بر؛

۷- از منابع انرژی محلی و دستیاب نظیر خورشید، باد، آب و گاز استفاده کند؛

۸- باید زندگی تعاونی و کمک متقابل را ارتقاء دهد، نه این که انگلی و ویرانگر باشد و شهر بزرگ را به جمعیت روستایی وابسته کند؛

۹- عاری از خشونت و مبتنی بر استفاده معتدل و مداوم باشد، نه این که نسبت به ویرانی سریع محیط زیست بی‏تفاوت بماند؛

۱۰- ابزاری است برای تبدیل منابع طبیعی به کالاهای قابل استفاده و مفید؛

۱۱- وسیله‏ای است برای تغییر و کنترل شرایط محیطی؛

۱۲- عاملی است برای ایجاد تغییرات اجتماعی؛

۱۳- منبعی است برای افزایش ثروت؛

۱۴- نیرویی است برای اثرگذاری آگاهانه بر فرایند توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی (ضیایی، ۱۳۸۵)

۲-۱-۴ تفاوت علم و تکنولوژی ف/ف

علم و تکنولوژی دو عنصر تأثیرگذار بر یکدیگر می‏ باشند، به گونه‏ای که می‏توان تفاوت بین علم و تکنولوژی را به صورت زیر خلاصه نمود:

مظاهری و همکاران (۱۳۸۰ ) شیوه های حل مسئله و سازگاری زناشویی را بر زوجها ی نابارور و بارور مطالعه کرد. یافته های او نشان داد که سازگاری زناشویی و شیوه های حل مسئله در زوجین نابارور با زوجه های بارور متفاوت نیست. مقایسه زوجین با یکدیگر نشان داد که زنان نابارور کنترل درونی کمتری نسبت به توانایی خود در حل مشکلات نشان می‌دهند. طبقه بندی زوجها از نظر سازگاری به دو گروه سازگار و تنیده، نشان دادکه شیوه های حل مسئله درزوجین ناسازگار منفی تر است. در هر دو نشان داده شده که مهارت حل مسئله را به بین فردی و عاطفی و صمیمانه به ویژه در روابط زناشویی نمود زیاد پیدا می‌کند. همچنین با تحقیقات جانسون و همکاران ۱۹۹۴ ‌در مورد برنامه ی مختلف پربارسازی رابطه زناشویی، بر گسترش مهارت‌های ارتباطی تأکید دارند همدلی و اظهار صریح و روشن و احساسات در تحقیق جکسن ۱۹۷۸ وجود رابطه مثبت و در بین همسرانی که از زندگی زناشویشان رضایت داشته مطابقت دارد. تحقیق احمدی و همکاران ۱۳۸۵ مقایسه اثر بخش دوروش مداخله ای تغییر شیوه زندگی و حل مشکل خانوادگی را در روش ناسازگاری زناشویی مطالعه کرد. نتایج حاصل از پژوهش نتایج نشان داد که به کارگیری هر دو روش مداخله ای برای کاهش ناسازگاری زناشویی مؤثر بود. همچنین روش مداخله ای حل مشکل خانوادگی موجب کاهش ناسازگاری هایی می شود که به ترتیب در زمینه‌های ارتباط دو تایی، حل تعارض، موضوعات شخصیتی و ارتباط با اقوام می‌باشد و روش مداخله ای تغییر شیوه زندگی موجب کاهش ناسازگاری هایی می شود که به ترتیب در زمینه‌های موضوعات شخصیتی، مدیریت مالی،توانایی حل تعارض و روابط جنسی می‌باشد. ( احمدی ، ۱۳۸۹ ).

عوامل مهم بر اثبات در روابط رضایت زناشویی :

۱-سن: قوی ترین عامل پیش‌بینی کننده تزلزل و عدم ثبات زناشویی ،سن کم به هنگام ازدواج می‌باشد . و امکان شکست ازدواج در سنین پایین ، زیاد است

نتایج پژوهش های کلیک^[۱۳] (۱۹۵۷)و کارتر^[۱۴] (۱۹۷۱)نشان داده‌اند که ازدواج هایی که قبل از سن ۱۸سالگی واقع می‌شوند . ۳برابر ازدواج های که بعد از ۱۸سالگی روی می‌دهند ، احتمال طلاق دارند و ازدواج هایی که سن ۲۰سالگی صورت می‌گیرد ۲برابر ازدواج هایی که بعد از ۲۰سالگی رخ می‌دهند احتمال طلاق دارند. به عبارت دیگر هرچه سن ازدواج پایین تر باشد احتمال از هم گسیختگی خانواده بیشتر شود، زیرا در سنین پایین افراد از قابلیت های لازم برای ایفای نقش همسری بی بهره اند.و در عین حال ازدواج ،سنین بالا نیز خطر طلاق را افزایش می‌دهد.(میراحمدی زاده و همکاران،۱۳۸۲)

۲-تحصیلات: نیومن و نیومن (۱۹۹۱به نقل از کار،۲۰۰۰)یکی از عوامل موثردر رضایت زناشویی را سطح تحصیلات بالا و نیز موقعیت اجتماعی – اقتصادی بالا می دانند،زیرا جایی که این عوامل وجود دارند افراد احتمالاًمهارت‌های حل مسئله بهتر و استرس های فرض کمتری در زندگی دارند.

میر احمدی زاده و همکاران(۱۳۸۲)نیز گزارش نمودند که سطح تحصیلات زوج های متقاضی طلاق به طور معنی داری کمتر از سایر زوجهاست.که این یافته موید نتایج حاصل از آن دسته از پژوهش ها است که در طبقات اجتماعی پایین تر و افراد دارای تحصیلات کمتر ،میزان طلاق بیشتر است.

۳-درآمد و شغل: درآمد کم و ناراضی شغلی با رضایت مندی زناشویی پایین همراه است.هنگامی که زوجین دائماً درباره پول نگرانی داشته باشند رضایتمندی زناشویی پایین خواهد بود (ساپینگتون،۱۳۸۳).

بیکاری فیزیکی از عوامل پیش‌بینی کننده طلاق است(کرووریدلی،۱۳۸۴).‌بنابرین‏ شغل تاثیر بسزایی در غنی سازی رابطه دارد.

۴-عوامل فرهنگی: ازدواج و روابط مشابه با آنان در داخل یک بافت فرهنگی رخ می‌دهد.که این بافت چگونگی ازدواج راتعیین می‌کند (هالفورد،۱۳۸۴).در فرهنگ های مختلف،ازدواج الگوهای فرهنگی خاص خود را دارد . برای مثال ازدواج برای زوج های آمریکایی در مرحله اول ،درگیرشدن در یک رابطه صمیمانه ،در میان گذاشته احساسات به طور آشکار و انجام فعالیت ها به طور مشترک است. زوجی که از نظر زمینه فرهنگی ،قومی و نژادی باهم تفاوت دارند،انتظارات و باورهایشان درمورد روابط زناشویی متفاوت است.این تفاوت ها در پیش فرض ها،مفروضات و باورهای زوجین می‌تواند منع قدرت یک رابطه باشد.

نقش فشارهای فرهنگی در رضایت زن و شوهر

در بخش هایی از جامعه سنت های مذهبی و اجتماعی به چالش کشیده شده است آزادی و ابتکارات جدید آزادی بیشتر را به همراه آورده است اما از سوی دیگر این آزادی ها در گیری های بین فردی بیشتری را نیز به ارمغان آورده است در جوامع غیر فرهنگی ، قبول فرهنگ های دیگر و شیوه های برخورد آنان با مسائل زندگی از طریق تجارب فردی تلویزیون و وسایل ارتباط جمعی آسان تر شده است ازدواج های بین فرهنگی پیش درآمد یا پیامد تغییر نگرش افراد است. آزادی از تعصبات نژادی و جنسی تغییر در نگرش پیرامون روابط فردی را تشویق ‌کرده‌است و جامعه جدایی زن و مرد در صورت شکست روابط زناشویی (طلاق) را پذیرفته است این تغییرات در تمام بخش های جامعه یکسان رخ نداده است و تنش در مقابل این تغییرات در بخش هایی از جامعه به میزان کم و زیاد دیده می شود (مک فرسون،^[۱۵] به نقل از موسوی، ۱۳۸۴).

آزادی بیشتر در بخش هایی از جامعه در افراد خانواده و زوج ها ایجاد استرس می‌کند چون الگوهای رفتاری پذیرفته شده قبلی را در معرض انتقاد قرار می‌دهد و با استناد از آزادی بیان بیشتر اعضای خانواده یا زوج هرکدام روی جنبه‌های فرهنگی یا تاریخچه اجتماعی خود تأکید می‌کنند. در این صورت اعضای مسن تر خانواده با دیدن بی اعتنایی فرزندان نسبت به ارزش ها و اقتدار والدین ناامید می‌شوند در جایی که تاریخچه زوج ها دو فرهنگی یا چند فرهنگی است این تفاوت های بین نسلی بیشتر نمود پیدا می‌کند. کودکانی که درانگلستان بزرگ شده اند ممکن است مبنای ازدواج زناشویی را به جای خواستگاری بر عشق قرار دهند. شواهدی وجود ندارد که موفقیت ازدواج خواستگاری یا ازدواج از طریق انتخاب را نشان دهد، اما دو نسل در این مورد نمی توانند به هیچ توافقی برسند و هر نسل روش خود را بهتر می‌داند . زمانی که یکی از زوج ها تلاش می‌کند به ارزش های خانوادگی خود توجه بیشتری نشان دهد یا خانواده گسترده سعی می‌کند عروس یا داماد را تحت فشار قرار دهد تا ارزش های آنان را بپذیرد رابطه زوج دچار تنش زیادی می شود.

تاکنون تحقیقات بسیار کمی در این زمینه پیچیده انجام شده است شواهد ‌به این نکته تأکید دارد که ساختار فرهنگی و مذهبی زن یا شوهر بایستی به خوبی درک شود تا بتوان از فشارهای موجود تجربه شده توسط زوج تصویر بهتری داشت (بوگرا^[۱۶]، ۱۹۹۳، بوگر او دی سیلوا،^[۱۷] ۱۹۹۲).

مدل ساختاری تعارضات و رضایتمندی زناشویی با واسطه گری رابطه جنسی

در مدل باسو (۱۹۹۷)، محافظه ­کاری به معنای شناسایی و انعکاس سریع­تر اخبار ناخوشایند (کاهش ارزش دارایی­ ها) نسبت به اخبار خوشایند (افزایش ارزش دارایی­ ها و درآمدها) ‌می‌باشد. او بازده سهام را به عنوان شاخصی برای تعیین نوع اخبار موجود پیرامون واحد تجاری به کار برد، زیرا بازده سهام، اطلاعاتی را که بازار دریافت کرده، منعکس می­سازد و این اطلاعات نه تنها از محل سود حسابداری، بلکه از منابع مختلفی تأمین می­ شود.

با توجه به توضیحات فوق، ‌می‌توان انتظار داشت که بین سود حسابداری و بازده­های منفی در قیاس با بازده های مثبت، ارتباط قوی­تری وجود داشته باشد. زیرا سود حسابداری هم­زمان با بازده­های منفی، اخبار ناخوشایند را منعکس می­سازد، ولی برخلاف بازده­های مثبت، شناسایی و انعکاس اخبار خوشایند را تا حدی به دوره ­های آینده موکول می­ کند. باسو (۱۹۹۷) برای آزمون این فرضیه، مدل ذیل را به کار برد:

(۲-۲) E = سود قبل از اقلام غیرمترقبه

P = ارزش بازار سرمایه در ابتدای دوره

R = بازده سالانه سهام

D = اگر بازده سالانه منفی باشد، مقدار آن برابر یک و در غیر این صورت، صفر منظور می­ شود

اگر مقدار صفر برای آن منظور شود، رابطه (۲-۲) معادل خواهد بود با:

(۲-۳)

و اگر مقدار یک برای آن منظور شود، رابطه (۲-۲) تبدیل خواهد شد به :

(۲-۴)

b₂= پاسخ و واکنش سود به بازده مثبت را اندازه ­گیری می­ کند

b₂+b₃ = پاسخ و واکنش سود به بازده منفی را اندازه ­گیری می­ کند

محافظه ­کاری یعنی اینکه b₂+b₃>b₂یا به عبارت دیگر b₃>0باشد.

باسو، b₃ را پاسخ یا واکنش نامتقارن سود می­نامد. ضرایب حاصل از این مدل نشانگر میانگین تفاوت در سرعت شناسایی سودها در برابر زیان­ها هستند. برای محاسبه­ ضرایب این مدل در بازه­زمانی ۱۹۶۳ تا۱۹۹۰ به سه شکل تخمین زده شده­است: برای مجموع مشاهدات (سال شرکت­ها)، برای هر سال و برای هر شرکت. باسو (۱۹۹۷) نشان داد که در هریک از تخمین­های فوق، b₃ به صورت معنی­داری مثبت و نشانگر وجود محافظه ­کاری است. پس از باسو (۱۹۹۷)، دیگر پژوهشگران نیز از این مدل استفاده کردند. به رغم کاربرد گسترده­ مدل باسو، انتقاداتی بر مدل او وارد شده است که در ادامه به مرور آن ها می­پردازیم. رویچودهاری و واتز (۲۰۰۷)، معتقدند که به کارگیری سودها و بازده­های سالانه برای تخمین مدل باسو(۱۹۹۷) سبب می­ شود تا آثار پیوسته، مستمر و انباشته­ محافظه ­کاری مغفول واقع شود و یک اندازه ­گیری ناپیوسته از آن انجام گیرد. آن ها پیشنهاد ‌می‌کنند که برای حل این مشکل، به جای سود حسابداری از نسبت ارزش بازار خالص دارایی­ های تفکیک­پذیر به ارزش دفتری خالص دارایی­ های تفکیک پذیر استفاده شود. از آنجا که این پیشنهاد در عمل قابل اجرا نیست، رویچودهاری و واتز (۲۰۰۷) به استفاده از نسبت ارزش بازار خالص دارایی­ ها به ارزش دفتری آن ها روی آوردند.

از منظر گریگوریو و اسکرات (۲۰۰۷) به ­کارگیری حسابداری تعهدی، زمینه را برای اعمال محافظه ­کاری فراهم ‌می‌آورد. برای مثال، کاربرد محافظه ­کاری ایجاب می­ کند که برای موجودی کالا یا سرمایه ­گذاری­ها، ذخیره و زیان کاهش ارزش شناسایی شود. هر چند شناسایی این گونه زیان­ها و ذخایر مرتبط با آن ها سبب کاهش سود حسابداری می­گردد، اما تأثیری بر جریان­های نقدی ندارد. پس به صورت طبیعی اقلام و جریان­های نقدی نباید از اعمال محافظه ­کاری تأثیر پذیرند. با این توضیحات، منطقی است که فرض کنیم در صورت استفاده از جریان­های نقدی در مدل باسو (۱۹۹۷)، نباید ضرایبی به بزرگی و معنی­داری ضرایبی که در صورت استفاده از سود یا اقلام تعهدی حاصل می­شوند، به دست آید. گریگوریو و اسکرات (۲۰۰۷) با به­ کارگیری جریان­های نقدی برای تخمین مدل باسو (۱۹۹۷) و مشاهده­ضرایب معنی­دار، استدلال ‌می‌کنند که ممکن است مدل باسو (۱۹۹۷) نشان دهنده­ وجود محافظه ­کاری باشد، در حالی که واقعاً چنین نیست. بررسی آن ها نشان می­دهد که این امر ممکن است به خاطر تأثیر بازده­های کوچک و نزدیک به صفر باشد. به همین دلیل، آن ها توصیه ‌می‌کنند که در­صورت وجود چنین بازده­هایی، از آن ها برای تخمین مدل باسو (۱۹۹۷) استفاده نشود.

پس از باسو (۱۹۹۷)، گیولی و هاین (۲۰۰۰) به بررسی سیر تاریخی محافظه ­کاری پرداختند تا بدین سؤال پاسخ دهند که آیا گزارشگری مالی، محافظه ­کارانه­تر شده است یا نه؟ آن ها یک دوره­۵۰ ساله، یعنی فاصله­ زمانی سال­های ۱۹۵۰ تا ۲۰۰۰ میلادی را بررسی نموده و با به کارگیری چند معیار برای اندازه ­گیری و سنجش محافظه ­کاری، دریافتند که در طول نیم­قرن، گزارش­های مالی به شدت متأثر از محافظه ­کاری بوده ­اند. گیولی و هاین (۲۰۰۰) با تکیه بر یک تعریف خاص، اقلام تعهدی غیرعملیاتی (اختیاری) را برای اندازه ­گیری محافظه کاری به کار گرفتند. بنابر تعریف مذکور، محافظه ­کاری زمانی در شناسایی و گزارش رویدادهای مالی اعمال می­ شود که نخست، مدیریت با ابهام و نبود اطمینان مواجه بوده و ناگزیر از انتخاب یک گزینه از بین دو یا چند گزینه باشد. و دوم، روشی انتخاب و اجرا شود که به کمترین مقدار ممکن برای سود انباشته بیانجامد. گیولی و هاین (۲۰۰۰) ‌به این دلیل از اقلام تعهدی و اختیاری (غیرعملیاتی) استفاده ‌می‌کنند که از یک سو حسابداری تعهدی مجرایی برای اعمال محافظه ­کاری است و از دیگر سو، اعمال اختیار از جانب مدیران در شرایط نبود اطمینان، زمینه­ پیدایش محافظه ­کاری را فراهم ‌می‌آورد. جمع اقلام تعهدی و اقلام تعهدی اختیاری (غیرعملیاتی) این گونه محاسبه می­ شود:

(۲-۵)

(۲-۶)

(۲-۷)

جمع اقلام تعهدی = ACC

سود خالص قبل از اقلام غیرمترقبه = NI

هزینه­ های استهلاک = DEP

جریان نقدی عملیاتی = CFO

اقلام تعهدی عملیاتی = OACC

= حساب­های دریافتنی AR

موجودی­های مواد و کالا = I

= پیش­پرداخت هزینه­ ها PE

۲-۲-۱۲ ماده­هایی از قانون مجازات اسلامی در ارتباط با حضانت

ماده ۶۳۲: اگر کسی از دادن طفلی که به او سپرده شده است در موقع مطالبه­ اشخاصی که قانوناً حق مطالبه دارند، امتناع دارند، امتناع کند به مجازات از سه ماه تا شش ماه حبس یا به جزای نقدی از یک میلیون و پانصد هزار تا سه میلیون ریال محکوم خواهد شد.

ماده ۶۳۳: هرگاه کسی شخصاًً یا به دستور دیگری طفل یا شخصی را که قادر به محافظت از خود نمی ­باشد، در محلی که خالی از سکنه است، رها نماید، به حبس از شش ماه تا دو سال و یا جزای نقدی از سه میلیون ریال تا دوازده میلیون ریال محکوم خواهد شد و اگر در آبادی و جائی که دارای سکنه باشد رها کند تا نصف مجازات مذکور محکوم خواهد شد و چنان­چه این اقدام سبب وارد آمدن صدمه یا آسیب یا فوت شود رها کننده علاوه بر مجازات فوق، حسب مورد به قصاص یا دیه یا ارش نیز محکوم خواهد شد.

۲-۲-۱۳ ملاقات طفل

طبق ماده ۱۱۷۴ قانون مدنی: « هر یک از ابوین که طفل تحت حضانت او نیست، حق ملاقات طفل خود را دارد. تعیین زمان و مکان ملاقات و سیر جزئیات مربوط به آن در صورت اختلاف بین ابوین با محکمه است ».

بنا ‌به این ماده، هرکدام از والدین این حق را دارند که در فواصل معین با کودک خود ملاقات کنند و حتی فاسد بودن مادر یا پدر هم باعث نمی شود از ملاقات وی با فرزندش جلوگیری شود. در صورتی که میان پدر و مادر درباره مدت ملاقات و نحوه آن توافق شده باشد، طبق همان توافق عمل می شود. اما در صورت عدم توافق، دادگاه در حکم خود مدت ملاقات و نحوه آن را برای کسی که حق حضانت ندارد، معین می‌کند. معمولاً دادگاه ها یک روز یا دو روز از آخر هفته را ‌به این امر اختصاص می‌دهند و گفته می شود ملاقات بیش از این با شخصی که حضانت را به عهده ندارد، موجب اختلال در حضانت و دوگانگی در تربیت کودک می شود. اما سلب کلی حق ملاقات از پدر یا مادری که حضانت به عهده او نیست برخلاف صراحت ماده قانون مدنی است و دادگاه نمی تواند حکم به آن بدهد. با این حال اگر ملاقات با پدر یا مادری که حضانت به عهده او نیست واقعاً برای مصالح کودک مضر باشد، دادگاه می‌تواند مواعد ملاقات را طولانی تر کند و مثلاً به جای هفته ای یک بار، ماهی یک بار یا هر شش ماه یک بار تعیین کند یا ملاقات با حضور اشخاص ثالث باشد(طاهری نیا، ۱۳۸۳).

در صورتی که ملاقات خوف جانی برای طفل داشته باشد و پدر یا مادر حالت خطرناک روانی داشته باشند به منظور جلوگیری از صدمه به فرزند، می توان با حکم دادگاه مانع از دیدار یکی از والدین که دچار چنین مشکلی هستند، شد(طاهری نیا، ۱۳۸۳).

۲-۲-۱۴ ملاقات طفل قبل از وقوع طلاق

چنانچه زن و شوهر قبل از طلاق به دلایلی جدا از یکدیگر زندگی کنند (برای مثال زن به لحاظ عدم تأمین جانی یا شرافتی در منزل جداگانه به سر برد و طفل همراه پدر زندگی کند) مادر می‌تواند فرزند خود را ملاقات نماید و اگر در این باره توافق حاصل نشود، یا پدر از ملاقات جلوگیری کند. مادر می‌تواند با تقدیم دادخواستی به دادگاه خانواده خواستار تعیین زمان و مکان ملاقات شود(طاهری نیا، ۱۳۸۳).

گاهی ملاقات طفل در محل سکونت پدر یا مادری که از طفل نگهداری می‌کند، موجب تنش و برخوردهایی از سوی آن ها یا خانواده طرفین می شود که آثار نامطلوبی بر طفل می‌گذارد. در این شرایط دادگاه ها سعی بر پیشگیری از چنین برخوردهایی دارند و مکانی به غیر از محل سکونت طرفین را برای ملاقات تعیین و منظور می‌کنند؛ از جمله مرجع انتظامی محل، پارک یا مسجد محل؛ صرف نظر از این که این محل ها برای ملاقات طفل مناسب است یا خیر، به لحاظ حفظ امنیت جسمی و در بعضی موارد روانی طفل، چنین تصمیماتی اتخاذ می شود. زمان ملاقات طفل نیز اگر مورد اختلاف باشد توسط دادگاه تعیین می شود و به هر حال کم تر از یک بار در ماه نخواهد بود(طاهری نیا، ۱۳۸۳).

۲-۲-۱۵ ملاقات طفل پس از وقوع طلاق

در زمان طلاق دادگاه ‌در مورد این که حضانت طفل به عهده پدر قرار گیرد یا مادر عهده دار آن شود، تصمیم لازم را اتخاذ می‌کند و در باره نحوه ملاقات و زمان و مکان آن نیز اظهار نظر و تعیین تکلیف می کند. چنانچه این موارد در حکم دادگاه لحاظ نشده باشد. هر یک از پدر و مادر می‌تواند دادخواستی به دادگاه تقدیم کند و تصمیم گیری در موارد فوق را خواستار شود. در قانون حمایت خانواده پیش‌بینی شده که دادگاه ترتیب نگاهداری اطفال را با توجه به وضع اخلاقی و مالی طرفین معین کند و اگر قرار باشد فرزندان نزد مادر یا شخص دیگری بمانند ترتیب نگهداری و میزان هزینه آنان را مشخص نماید و همچنین ترتیب ملاقات اطفال را برای طرفین معین کند(طاهری نیا، ۱۳۸۳).

۲-۲-۱۶ نفقه کودک به عهده چه کسی است

طبق ماده ۱۱۹۰ قانون مدنی، نفقه اولاد به عهده پدر است و چه این پدر حضانت را به عهده داشته باشد یا این که حضانت بر عهده مادر یا شخص دیگری باشد، پرداخت نفقه فرزند که به طور عمده شامل مسکن، لباس، خوراک و نیازهای درمانی است به عهده پدر است که در صورت خودداری از پرداخت ( با وجود داشتن استطاعت مالی ) طبق ماده ۶۴۲ قانون مجازات اسلامی جرم بوده و در صورت شکایت ذی نفع دادگاه او را به حبس از ۳ ماه و یک روز تا ۵ ماه محکوم می‌کند. طبق همین ماده ( ۱۱۹۹ ) در صورت فوت پدر یا عدم توانایی او در پرداخت مخارج زندگی فرزندش، این تکلیف به عهده پدر بزرگ و جد یا دیگر اجداد پدری است. در صورت نبودن پدر و اجداد پدری و یا عدم توانایی آن ها به پرداخت مخارج زندگی فرزند، تکلیف پرداخت نفقه به عهده مادر قرار می‌گیرد. هرگاه مادر هم فوت یا قادر به پرداخت مخارج مذکور برای فرزندش نباشد. این تکلیف به عهده اجداد و جدات مادری و جدات پدری فرزند قرار می‌گیرد(طاهری نیا، ۱۳۸۳).

پرداخت نفقه فرزند فقط تا رسیدن به سن رشد نیست، بلکه پس از آن هم طبق ماده ۱۱۹۷ قانون مدنی، اگر فرزند منبع مالی نداشت و نتوانست معیشت خود را فراهم کند، پدر و نیز دیگر اشخاص یاد شده ( در صورت داشتن توانایی مالی ) ملزم به تأمین مخارج فرزند کبیر هستند(طاهری نیا، ۱۳۸۳).

۲-۲-۱۷ حضانت در قوانین دیگر کشورهای اسلامی

قوانین بسیاری از کشورهای اسلامی در حال حاضر، پیش‌بینی­هایی جهت رسیدگی به مقضیات طفل و عصر حاضر را در قانون خود گنجانده اند. از آن جمله تصریح بر: تقدم منفعت و مصلحت طفل؛ حق تعلیم و تربیت صحیح طفل، حق اختیار طفل و تعیین زمان ملاقات طفل توسط والدی که حضانت با وی نیست؛ را می توان نام برد. در ذیل مفاد مرتبطه قوانین کشورهای مغرب و مصر مرور می‌گردد.

حق حضانت در قانون مدنی افغانستان

۲-۱۴-۱۲- اهداف مدیریت ارتباط با مشتری از نقطه نظر کالاکوتا و رابینسون

بر اساس نظرات این محققان، مدیریت ارتباط با مشتری نوعی چارچوب یکپارچه و استراتژی کسب و کار محسوب می شود. آن ها سه هدف را برای چارچوب سازمانی مدیریت ارتباط با مشتری شناسایی کرده‌اند که عبارت است از: ( الهی و حیدری،۱۳۸۴، ص۱۲)

• • استفاده از ارتباطات با مشتریان موجود برای افزایش درآمد (افزایش سودآوری از طریق شناسایی، جذب و حفظ بهترین مشتریان). این کار با فراهم آوردن نگرش جامعی نسبت به مشتریان برای حداکثر سازی ارتباط آن ها با سازمان از طریق فروش (فروش محصولات انحصاری) و فروش محصولات جانبی (فروش محصولات مکمل) صورت می‌گیرد.

  

• • استفاده از اطلاعات یکپارچه شده برای خدمات برتر(استفاده از اطلاعات مشتریان برای اریه خدمات بهتری به نیازهای آن ها). با انجام چنین کاری؛ سازمان در زمان مشتری صرفه جویی ایجاد می‌کند. اطلاعات خاص مشتری باید برای تمام نقاط تماس با آن ها در دسترس باشد.

• معرفی فرایندها و روش های سازگار مکرر با فرد یا کانال های تماس با مشتری، کارکنان بیش تری در فروش محصول و خدمات درگیر می‌شوند. به منظور برخورداری از موقعیت متوالی، سازمان ها باید دارای تعاملات سازگار و راحتی با مشتریان در هر نقطه تماس باشند.

۲-۱۵- تشریح ابعاد مختلف تعریفی و ویژگی‌های مدیریت ارتباط با مشتری

مدیریت ارتباط با مشتری که گاهی اوقات از آن به عنوان مدیریت مشتریان، مدیریت ارزش مشتریان، مشتری محوری و یا مدیریت مشتری محور نام برده می شود، برای مدت زمان طولانی اصطلاح متداول جهت بیان تمایل شرکت‌ها در برقراری ارتباط یک به یک مداوم و همیشگی با تمام مشتریان بوده است. در همین راستا می توان به یک نکته مهم اذعان داشت که شرکتهایی که موفق شده اند به صورت مؤثری مشتریان خود را جذب کرده، به آن ها خدمات مورد نظر را به بهترین نحو ارائه داده و بهترین مشتریان خود را حفظ می‌کنند تاثیر مثبت این امر را در انتهای مسیر سودآوری خود مشاهده کرده‌اند. با ظهور تجارت الکترونیک و شرایط اقتصادی نوین، توسعه ارتباطات قویتر با مشتریان از اهمیت بیشتری برخوردار شده است. مدیریت ارتباط با مشتری یک استراتژی می‌باشد که در آن با مشتریان، متناسب با شرایط و الگوهای رفتاری آنان ارتباطی پایدار و بلند مدت که برای هر دو طرف ایجاد ارزش افزوده کند، برقرار می شود. معمولا استراتژی مدیریت ارتباط با مشتری مبتنی بر چهار هدف اجرایی است که عبارتند از: (غلامیان، خواجه افضلی، ابراهیمی، ۱۳۸۵، ص ۲۴)

۱)تشویق مشتریان دیگر شرکت‌ها یا مشتریان بالقوه به اولین خرید از شرکت

۲)تشویق مشتریانی که اولین خرید را کرده‌اند به خریدهای بعدی

۳) تبدیل مشتریان موقت به مشتریان وفادار

۴)ارئه خدمات یا مطلوبیت بالا برای مشتریان وفادار به نحوی که به مبلغ شرکت بدل شوند.

در حقیقت مدیریت ارتباط با مشتری کلیه فرایندها و فناوری هایی است که سازمان برای شناسایی، انتخاب، ترغیب، گسترش، حفظ و خدمت به مشتری به کار می‌گیرد. مدیریت ارتباط با مشتری مدیران را قادر خواهد ساخت تا از دانش مشتری برای بالا بردن فروش، ارائه خدمات و توسعه آن استفاده کنند و سودآوری روابط مستمر را افزایش دهند. (غلامیان، خواجه افضلی، ابراهیمی، ۱۳۸۵، ۲۵)

مدیریت ارتباط با مشتری، بر مبادله ارزش بین مشتری و سازمان بنا شده و بر ارزش ایجاد شده در این ارتباط تأکید می‌کند. ‌بنابرین‏، تلاش سازمان ها برای توسعه ارتباط بلند مدت با مشتریان، بر مبنای ایجاد ارزش برای هردو طرف از اهداف اصلی مدیریت ارتباط با مشتری است. به عبارت دیگر هدف ارتباط با مشتری ارئه مزایایی از طریق مبادله دو جانبه و عمل به وعده ها است. مدیریت ارتباط با مشتری، یک راهبرد کسب و کار است که با پیشرفت فن آوری تقویت می شود و از طریق آن، شرکت ها به ایجاد ارتباطات سودمند بر پایه بهینه سازی ارزش دریافتی و ادراکی مشتریان می پردازند. (نیک نیا، ۱۳۸۶، ص ۵۳)

ویژگی های مدیریت ارتباط با مشتری به شرح زیر آمده است: (مهدوی نیا و قدرت پور،۱۳۸۴،ص۲۲)

۱) جمع‌ آوری و منسجم کردن اطلاعات مشتریان که شامل موارد زیر می شود:

– استفاده از نرم افزارهای اختصاصی به منظور تجزیه و تحلیل این اطلاعات

– بخش بندی بازار بر مبنای ارزش طول عمر مورد انتظار مشتری^[۱۱]

– بخش بندی خرد بازار بر اساس نیازها و خواسته های مشتریان

۲) محاسبه ارزش بلند مدت مشتری

۳) بخش بندی مشتریان بر اساس ارزش (میزان سودآوری) آن ها و تعیین اولویت بین بخش ها

۲-۱۵-۱- اصول مدیریت ارتباط با مشتری

فرایندها و برنامه های کاربردی مدیریت ارتباط با مشتری بر اساس پایه ای به شرح زیر می‌باشد: (گری وباون،۲۰۰۱، ۱)

هدف گذاری کردن تک تک مشتریان: یکی از اصول مدیریت ارتباط با مشتری این است که مشتریان دارای انتخاب فراوانی بوده و هر مشتری محصولات و خدمات خاص خود را می طلبد. مدیریت ارتباط با مشتری به لحاظ این که بر اساس فلسفه اختصاصی سازی و سفارشی سازی است با هر مشتری به صورت جداگانه رفتار می‌کند. اختصاصی سازی ‌به این معنی است که مضامین و خدمات ارائه شده به مشتری می بایست بر اساس ترجیحات و رفتارهای آنان طراحی شود. این عمل موجب راحتی مشتری و افزایش هزینه های آن برای تغییر فروشنده می شود.

جذب و حفظ وفاداری مشتری از طرق ارتباط شخصی: وقتی اختصاصی سازی صورت گرفت، سازمان ها نیازمند حفظ این ارتباط می‌باشند. تماس های مستمر با مشتری- خصوصاً زمانی که این تماس ها برای برآورده سازی ترجیحات طراحی می‌شوند- می‌تواند موجب وفاداری شود.

انتخاب مشتری بر اساس مفهوم ارزش طول حیات مشتری: در مدیریت ارتباط با مشتری این اصل مورد توجه قرار گرفته است که مشتریان مختلف ارزش متفاوتی برای سازمان دارند، لذا باید سودآورترین آن ها جذب و حفظ شوند. یک سازمان از طریق متمایز سازی می‌تواند منابع محدود خود را برای کسب بازدهی بهتر تخصیص دهد.به طور خلاصه اختصاصی سازی محصولات، وفاداری مشتری و انتخاب آن ها بر اساس مفهوم ارزش مدت حیات اصول اساسی اجرای مدیریت ارتباط با مشتری می‌باشند.

۲-۱۵-۲- عناصر اصلی مدیریت ارتباط با مشتری

محتوای استراتژی مدیریت ارتباط با مشتری شامل شش شاخص به هم پیوسته می‌باشد که توسط اتول^[۱۲] و دونالدسون^[۱۳] در سال ۲۰۰۲ مطرح شدند که عبارتند از:

۱) تأکید روی کیفیت- خدمات ضعیف، دلیل اصلی شکست کسب و کار می‌باشد. محصول به تنهایی کافی نمی باشد و کیفیت خدمات به عنوان کلید اصلی موفقیت یک کسب و کار محسوب می شود.

۲) اندازه گیری رضایت مشتری و مدیریت خدمات به مشتری- این موضوع، اشاره به درک کردن و مشخص نمودن مزایای مختلفی دارد که قبل از خرید مشتری برای آن وجود دارد. هم چنین باید فاصله بین انتظارات و عملکرد پس از فرایند خرید مدیریت شود.

۳) سرمایه گذاری روی کارکنان- روابط داخلی نیز به اندازه روابط خارجی مهم هستند. اجرای رابطه گرایی تنها می‌تواند از افرادی که در سازمان، اهداف و استانداردهای تعیین شده را درک کنند حاصل آید.

۴) حفظ گفتگو با مشتریان- ایجاد روابط بلند مدت به عنوان یک موضوع کلیدی در مدیریت ارتباط با مشتری به شمار می رود. شرکت هایی که به ترجیحات تک تک مشتریان گوش فرا می‌دهند، تمایل بیشتری به حفظ و تبدیل آن ها به مشتریان وفادار دارند.