سؤالات ۴۶- ۳۴ بصورت کلی در زمینه بهداشت می باشد.
روایی^[۱۰۳] و پایایی^[۱۰۴] ابزار پژوهش
«روایی پرسشنامه یا آزمون به طور کلی بستگی به این دارد که آزمون تا چه میزان هدف مورد سنجش را اندازه می گیرد. به عبارتی دیگر روایی اصطلاحی است که به هدفی که آزمون برای تحقق بخشیدن به آن هدف تهیه شده است اشاره دارد» (سیف، ۱۳۷۶: ۱۴۵).

( اینجا فقط تکه ای از متن درج شده است. برای خرید متن کامل فایل پایان نامه با فرمت ورد می توانید به سایت feko.ir مراجعه نمایید و کلمه کلیدی مورد نظرتان را جستجو نمایید. )

به منظور بررسی روایی پرسشنامه، روایی محتوایی^[۱۰۵] مورد توجه قرار گرفت و تلاش گردید سؤالات پرسشنامه، معرف محتوای انتخاب شده در حیطه های یادگیری در زمینه بهداشت فردی در دو حوزه تغذیه و قاعدگی باشد. سپس پرسشنامه در اختیار ده نفر از متخصصان و صاحبنظران علوم تربیتی و علوم پزشکی و بهداشتی جهت بررسی و اظهار نظر قرار گرفت و سپس با توجه به نظرات آنها، پرسشنامه، اصلاح و تدوین نهایی شد. در این پژوهش، جهت تعیین ضریب پایایی پرسشنامه، از ضریب آلفای کرانباخ^[۱۰۶] استفاده شده است.
به منظور تعیین ضریب پایایی، پرسشنامه بین ۲۰ نفر از نمونه ها اجرا شد و پس از محاسبه، ضریب آلفای کرانباخ در حوزه آگاهی ۹۲ % ، در حوزه نگرش ۸۶% و در حوزه عملکرد ۸۸% بدست آمد، که نشان دهنده ضریب پایایی بالای پرسشنامه می باشد.
۳-۶- روش تجزیه و تحلیل اطلاعات
در این قسمت در دو بخش جداگانه به دسته بندی اطلاعات پرداخته شده است. ابتدا تجزیه و تحلیل توصیفی یافته ها و سپس تجزیه و تحلیل استنباطی یافته ها (آزمون سؤالات پژوهش). در بخش توصیف داده ها از توزیع فراوانی، درصد، میانگین و انحراف استاندارد و در بخش استنباطی از آزمون t تک گروهی، آزمون خی دو و آزمون کروسکال- والیس استفاده شده است.
در تجزیه و تحلیل سؤالات مربوط به آگاهی بهداشت تغذیه – سؤالات ۴۴- ۴۳- ۴۲-۴۱-۴۰ – ۳۹- ۳۶- ۳۵ – از آزمون t استفاده شده است.
در تحلیل سؤالات ۲۹- ۲۸- ۲۷- ۲۳ در حوزه نگرش بهداشت تغذیه از آزمون t و سؤال ۴۵ از توزیع فراوانی و درصد و خی دو استفاده شده است.
در تجزیه و تحلیل سؤالات حوزه عملکرد بهداشت تغذیه – سوالات ۲۱- ۲۰- ۱۹- ۱۸- ۱۷- ۱۶- ۱۵- از آزمون t استفاده شده است و از آزمون خی دو در تحلیل سؤالات ۳۱ و ۳۸ استفاده شده است.
سؤالات ۳۷- ۹- ۸- ۷ مربوط به آگاهی بهداشت دوران قاعدگی با آزمون t و سؤال ۴ با بهره گرفتن از توزیع فراوانی و درصد و خی دو و سؤال ۵ با بهره گرفتن از توزیع فراوانی، درصد و میانگین فراوانی ها پاسخ داده شده است.
سؤالات مربوط به نگرش در حوزه بهداشت دوران قاعدگی با دو آزمون تحلیل شده است، به این صورت که در تحلیل سؤالات ۲۶- ۲۵- ۲۴- ۲۲ از آزمون t و در تجزیه و تحلیل سؤالات ۶ و ۳۳ از توزیع فراوانی، درصد و میانگین فراوانی ها استفاده شده است.
در تجزیه و تحلیل سؤالات ۱۴- ۱۳- ۱۲- ۱۱- ۱۰ در حوزه عملکرد بهداشت دوران قاعدگی از آزمون t ، و از آزمون خی دو در تحلیل سؤال ۳۰ و از توزیع فراوانی، درصد و میانگین فراوانی در سؤال ۳۲ استفاده شده است.
در تحلیل دو سؤال کلی از آزمون خی دو برای سؤال ۳۴ و از توزیع فراوانی و درصد و خی دو برای سؤال ۴۶ استفاده شده است.
فصل چهارم
یافته های پژوهش
۴-۱- مقدمه
در فصل سوم، روش تحقیق پژوهش حاضر مورد بررسی قرار گرفت. در این فصل در دو بخش جداگانه، به دسته بندی اطلاعات جمع آوری شده و تجزیه و تحلیل آن اطلاعات پرداخته شده است.
ابتدا تجزیه و تحلیل توصیفی یافته ها و سپس تجزیه و تحلیل استنباطی یافته ها (آزمون سؤالات پژوهش).
در بخش توصیف داده ها از توزیع فروانی، درصد، میانگین و انحراف استاندارد استفاده شده است و در بخش استنباطی از آزمونهای t تک گروهی، خی دو و آزمون کروسکال – والیس استفاده شده است.
۴-۲- شاخص های توصیفی
۴-۲-۱- پایه تحصیلی
جدول (۴-۱) توزیع فراوانی و درصد دانش آموزان به تفکیک پایه تحصیلی

شاخص
مقطع تحصیلی

فراوانی

درصد

اول

۱۱۶

۹/۳۰

دوم

۸۴

۴/۲۲

سوم

۱۰۰

۶/۲۶

رویکرد ارزشگذاری مستقیم (رویکرد تنزیل جریان های نقدی)
در این رویکرد، ارزش یک دارایی (از جمله سهام) مستقیماً بر مبنای ارزش فعلی عایدات (جریانهای نقد آتی) مورد انتظار از آن دارایی برآورد می شود. از مدل های شناخته شده ای که این رویکرد را بکار می برند عبارتند از:
مدل تنزیل سود سهام:^[۴۹] این مدل ساده ترین و از لحاظ تئوریکی دقیق ترین مدل برای ارزشگذاری سهام به شمار می رود (مودیلیانی و میلر، ۱۹۶۱). طبق این مدل، ارزش ذاتی یا تئوریک یک سهم برابر است با جریان نامحدودی از سود سهام که با نرخ بازده مورد انتظار سرمایه گذار از محل سرمایه گذاری های هم ریسک (هزینه فرصت سرمایه) تنزیل شده باشد. زمانی که سرمایه گذار سهمی را خریداری می کند انتظار دارد از این سهم دو نوع جریان نقدی دریافت نماید: سود سهام در طول دوره نگهداری سهم و قیمت مورد انتظار در پایان دوره نگهداری. نظر به اینکه قیمت مورد انتظار در پایان دوره نگهداری، خود، توسط مقدار سود سهام آتی تعیین می شود، لذا ارزش یک سهم برابر با ارزش فعلی سود سهام تا افق زمانی بی نهایت است. بر پایه این استدلال می توان ارزش ذاتی یا تئوریک یک سهم را به عنوان ارزش فعلی کلیه سودهای نقدی آتی حاصل از آن سهم تعریف کرد. یعنی:

(( اینجا فقط تکه ای از متن درج شده است. برای خرید متن کامل فایل پایان نامه با فرمت ورد می توانید به سایت feko.ir مراجعه نمایید و کلمه کلیدی مورد نظرتان را جستجو نمایید. ))

V₀ = PV (DPS₁, DPS₂, DPS₃, …, DPS_t)

که در مدل فوق،
DPS_t = سود تقسیمی هر سهم و
k = هزینه فرصت سرمایه (بازده مورد انتظار)
مدل تنزیل مبتنی بر نرخ رشد ثابت سود سهام (مدل گوردن): در این مدل فرض بر این است که سود سهام با یک نرخ ثابت در سال برای آینده نامحدود رشد پیدا می کند. بنابراین با فرض نرخ رشد ثابت سالانه سود سهام، مدل پایه ای تنزیل سود سهام به شکل زیر در خواهد آمد:

که در این فرمول،
DPS₁ = سود تقسیمی هر سهم سال بعد،
k = نرخ بازده مورد انتظار سرمایه گذار و
g = نرخ رشد سالانه سود سهام
مدل گوردن برای ارزشگذاری سهام شرکت هایی مناسب است که نرخ رشدی برابر یا کمتر از نرخ رشد عادی اقتصاد داشته و همچنین از سیاست تقسیم سود با ثبات برخوردارند. با این وجود این مدل، ارزش سهام شرکت هایی را که سودی کمتر از توان خود پرداخت نموده و وجه نقد را در شرکت انباشته می کنند، کمتر از واقع برآورد می کند (داموداران، ۲۰۰۲).^[۵۰]
رویکرد ارزشگذاری نسبی (رویکرد ضرایب شرکت های مشابه و قابل مقایسه)
برخلاف رویکرد ارزشگذاری مستقیم که سهام شرکت ها را مستقیماً بر مبنای عایدات مورد انتظار پرداختی در آینده ارزشگذاری می کند، رویکرد ارزشگذاری نسبی ارزش سهام یک شرکت را بصورت نسبی و مقایسه ای بر مبنای آنچه که سهام شرکت های مشابه در بازار قیمت گذاری می شوند، ارزشگذاری می کند. این رویکرد دو پیش فرض اساسی دارد: (۱) قیمت ها باید از طریق تبدیل آنها به ضرایبی از سود، ارزش دفتری، جریان نقدی یا فروش استاندارد شوند و (۲) یافتن شرکت های مشابهی که از لحاظ نوع فعالیت، ریسک، سود آوری، اندازه، ساختار مالکیت و … با شرکت مورد نظر هم تراز و قابل مقایسه باشند. متداول ترین مدل ها یا ضرایبی که در رویکرد ارزشگذاری نسبی مورد استفاده قرار می گیرند عبارتند از (داموداران، ۲۰۰۲):
ضرایب (نسبت های) مبتنی بر سود حسابداری؛ از قبیل نسبت قیمت به سود هر سهم (P/E)، نسبت ارزش شرکت به سود قبل از بهره و مالیات (EV/EBIT) و نسبت ارزش شرکت به سود قبل از بهره، مالیات و استهلاک (EV/EBITDA).
ضرایب (نسبت های) مبتنی بر ارزش دفتری؛ مهم ترین آنها عبارتند از نسبت قیمت به ارزش دفتری هر سهم (P/B)، نسبت ارزش بازار به ارزش دفتری (M/B).
ضرایب (نسبت های) مبتنی بر درآمد؛ که از مهم ترین آنها می توان، نسبت قیمت به درآمد فروش (P/S) و نسبت ارزش شرکت به درآمد فروش (EV/S) را نام برد.
رویکرد ارزشگذاری مبتنی بر دارایی ها
این رویکرد که اصطلاحاً رویکرد ترازنامه ای نامیده می شود، ارزش سهام یک شرکت را تابع ارزش داراییهای آن شرکت می داند. در این رویکرد اعتقاد بر این است که ارزش سهام یک شرکت از مجموع ارزش دارایی های مختلف آن نظیر زمین، ساختمان ها، ماشین آلات، موجودی ها، مطالبات و غیره پس از کسر بدهی های آن حاصل می شود. لذا، این رویکرد ارزش را ثابت دانسته و فرصت های رشد آتی شرکت و ارزش زمانی پول و همچنین سایر عواملی که ارزش شرکت را تحت تاثیر قرار داده از قبیل شرایط جاری صنعت، منابع انسانی، دانش فنی، قراردادهای در دست اقدام و … را مد نظر قرار نمی دهد. عمده ترین مدل هایی که در این رویکرد مورد استفاده قرار می گیرند، عبارتند از:
ارزش دفتری؛ که در این روش ارزش سهام یک شرکت برابر با ارزش دفتری حقوق صاحبان سهام در ترازنامه است.
ارزش دفتری تعدیل شده؛ در این مدل برخی اقلام دارایی ها و بدهی ها متناسب با ارزش بازار خود تعدیل می شوند تا خالص ارزش ویژه تعدیل شده بدست آید، از جمله اقلام موجودی کالا، دارایی های ثابت و وام های بلند مدت.
ارزش انحلال؛ ارزش سهام یک شرکت ، در این مدل با این پیش فرض که ارزش دارایی ها و بدهی های شرکت در صورت انحلال چقدر خواهد بود، برآورد می شود. به عبارت دیگر خالص ارزش ویژه برابر است با قیمت فروش دارایی ها منهای کلیه بدهی ها و تعهدات قابل پرداخت شرکت و نیز کلیه هزینه های فرایند انحلال اعم از امور تسویه، مشاوره، مالیات و …
با توجه به موارد فوق، می توان نتیجه گرفت که هریک از رویکرد های ارزشگذاری سهام مزایا و معایب خاص خود را دارند. برای مثال با اینکه رویکرد ارزشگذاری مستقیم نسبت به رویکرد ارزشگذاری نسبی از مبنای تئوریک مستحکم تری برخوردار است اما عدم امکان برآورد دقیق جریانهای نقد آتی و تعیین نرخ تنزیل مناسب جهت تنزیل آنها، استفاده از این رویکرد را در عمل بسیار محدود ساخته است (کاپلان و روباک، ۱۹۹۵؛ کیم و ریتر، ۱۹۹۹). همچنین استفاده از رویکرد ضرایب شرکت های مشابه و قابل مقایسه (ارزشگذاری نسبی) زمانی مناسب است که بتوان مجموعهای از شرکت های مشابه و همتراز را که از بیشتر جهات با اهمیت، با شرکت هدف ویژگی های یکسان داشته باشند را پیدا نمود. با اینکه این رویکرد احتمال قیمت گذاری نادرست یک شرکت (سهم) را در مقایسه با سایر شرکت ها (سهام) کاهش می دهد لیکن در برابر این احتمال که ممکن است کل شرکت های آن صنعت کمتر یا بیشتر از واقع ارزشگذاری شده باشند، هیچگونه مصونیتی ایجاد نمی کند (میتنر، ۲۰۰۳). در نهایت استفاده از رویکرد مبتنی بر ارزش دارایی ها نیز، در مورد ارزشگذاری سهام شرکت هایی مناسب است که بخش عمده دارایی های آنها را دارایی های ثابت مشهود و برخوردار از بازار فعال تشکیل دهد (سشادو ، پاربینا، ۲۰۱۰).
ارزشگذاری و عوامل عملکرد نامتعارف سهام جدید
همان گونه که در بخش مرور ادبیات عرضه های عمومی اولیه ذکر شد عملکرد بازدهی غیر متعارف سهام عرضه های عمومی اولیه در کوتاه مدت و بلند مدت، در ادبیات مالی به عنوان معما مطرح است. به عنوان مثال چه عامل یا عواملی سبب شکل گیری پدیده قیمت گذاری کمتر از واقع سهام عرضه های عمومی اولیه می شوند؟ چه عامل یا عواملی سبب عملکرد منفی سهام در بلند مدت می شوند؟ آیا بازده منفی بلند مدت به این معنی است که سرمایه گذاران این سهام را در کوتاه مدت بیش از واقع ارزشگذاری می کنند؟ با وجود اینکه تحقیقات زیادی به مطالعه این موضوعات و مباحث مرتبط با آنها پرداخته و پاسخ هایی ارائه کرده اند، لیکن هنوز ابهاماتی پا برجاست. به اعتقاد اغلب اندیشمندان مالی، پاسخ بیشتر پرسش های مربوط به قیمت گذاری و عملکرد نامتعارف سهام جدید را باید در فرایند ارزشگذاری این سهام جستجو کرد (ریتر، ۲۰۰۲). لذا چالش اصلی در این زمینه، در ناشناخته بودن شرکت های منتشر کننده این سهام برای سرمایه گذاران بالقوه در بازار و محدودیت های اطلاعاتی درباره شرکت و چشم انداز آتی آن در تاریخ عرضه سهام نهفته است؛ زیرا این قبیل شرکت ها تقریباً هیچگونه سابقه اطلاعاتی از وضعیت مالی، سود و جریان های نقدی نزد سرمایه گذاران بالقوه در بازار ندارند.
علیرغم اینکه تئوری ها و کتاب های مدیریت مالی و سرمایه گذاری استفاده از رویکرد «تنزیل جریان های نقدی» را به عنوان مستحکم ترین رویکرد ارزشگذاری سهام توصیه می کنند اما به دلیل وابستگی شدید ارزش سهام عرضه های عمومی اولیه به ارزش فرصت های رشد و توسعه آتی و عدم امکان برآورد دقیق جریان های نقدی آتی حاصل از این فرصت ها و تعیین نرخ تنزیل مناسب برای تنزیل آن جریان های نقدی، استفاده از رویکرد تنزیل جریان های نقدی برای ارزشگذاری سهام جدید را در عمل بسیار محدود ساخته است (ریتر، ۱۹۹۹). شاهد این ادعا شواهد تجربی فراوانی است که نشان می دهد سرمایه گذاران برای فرصت های رشد و توسعه سهام عرضه های عمومی اولیه مبلغ اضافی قابل توجهی پرداخت می کنند. برای مثال زمانی که شرکت آمازون دات کام سهام خود را عرضه کرد، سرمایه گذاران برای هر سهم این شرکت ۱۸ دلار پرداخت نمودند در حالیکه ارزش دفتری هر سهم آن فقط ۱۵/۲ دلار بود (چانگ، لی ویو، ۲۰۰۵). در مقابل شواهد تجربی موجود نشان می دهد که بانک های سرمایه گذاری برای قیمت گذاری سهام عرضه های عمومی اولیه از رویکرد ارزشگذاری نسبی (رویکرد مبتنی بر ضرایب شرکت های مشابه و قابل مقایسه) استفاده می کنند (دلوف و همکاران، ۲۰۰۲). مرور ادبیات عرضه های عمومی اولیه نیز استفاده از رویکرد مبتنی بر ضرایب شرکت های مشابه و قابل مقایسه را به عنوان متداول ترین روش قیمت گذاری سهام عرضه های عمومی اولیه در عمل تایید می کند (آلفورد، ۱۹۹۲؛ کیم و ریتر، ۱۹۹۹؛ پورنانندام و سوامیناتان، ۲۰۰۴؛ جاگاناتان و گائو، ۲۰۰۴). مقبولیت این رویکرد نسبت به رویکرد تنزیل جریان های نقدی را می توان به سهولت بکارگیری و محدودیت اطلاعاتی سرمایه گذاران در تاریخ های عرضه سهام عرضه های اولیه نسبت داد (برادلی و گوناس، ۲۰۰۹).
در رویکرد شرکت های مشابه و قابل مقایسه، شرکت ناشر و بانک سرمایه گذار منتخب آن، تصمیمات قیمت گذاری خود را بر تجزیه و تحلیل نسبت های مبتنی بر قیمت بازار چندین شرکت مشابه نهاده، با توجه به شرایط خاص حاکم بر شرکت هدف، تحلیل های خود را تعدیل نموده و یک دامنه قیمت (حد بالاو حد پایین) برای عرضه سهم تعیین می نمایند. سپس بانک سرمایه گذار با بهره گرفتن از مکانیزم های مختلف بازاریابی، مبادرت به گرد آوری اطلاعات مفید درباره سهم مورد عرضه از بازار نموده و قیمت نهایی عرضه را تعیین می کند (ریتر، ۲۰۰۲).
در مورد قیمت گذاری در ایران نیز می توان گفت که پس از سال ۱۳۶۸، که دوران جدیدی از فعالیت بورس شکل گرفت، قیمت‌گذاری اولیه سهام شرکت‌های جدیدالورود به بورس توسط کارشناسان قیمت گذاری سهام انجام می‌شد. ولی به دلیل تاثیر عوامل بازار ‌بر روی قیمت سهام در بورس اوراق بهادار تهران و ‌قطع ارتباط منطقی افزایش قیمت سهام با بازده سهام، از خرداد ۱۳۷۴ اداره ارزیابی بر وضعیت سهام، وظیفه ارائه قیمت پایه سهام را کنار گذاشت و ‌تصمیم به عدم دخالت در تعیین قیمت پایه سهام گرفت. از آن پس بورس اوراق بهادار تهران تنها اقدام به ارائه سود هر سهم می‌کند و ‌قیمت پایه سهام را اعلام نمی‌کند و ‌تعیین قیمت سهام را به ساز و ‌کار عرضه و ‌تقاضا و ‌کشش بازار ‌سرمایه واگذار نموده است.
همان طور که قبلاً نیز بیان شد شواهد تجربی موجود حکایت از این دارد که قیمت سهام عرضه های عمومی اولیه ارزش ذاتی این سهام را منعکس نمی سازد. در حالیکه طبق فرضیه بازارهای سرمایه کارا، قیمت سهام در هر لحظه از زمان باید منعکس کننده ارزش ذاتی سهام با توجه به اطلاعات موجود و مربوط باشد. از این رو وجود دو پدیده قیمت گذاری کمتر از واقع و عملکرد منفی بلند مدت سهام اولیه به علت نقض آشکار مبانی فرضیه های بازار کارا، توجه پژوهشگران مالی را به خود جلب کرده است. لذا پژوهشگران مالی و حسابداری اقدام به بررسی تاثیر برخی عوامل و اطلاعات حسابداری بر پدیده های فوق نموده اند. برخی از این عوامل احتمالی به شرح ذیل می باشد:
سود پیش بینی هر سهم: شرکت ها در زمان پذیرفته شدن در بورس موظف به اعلام سود پیش بینی شده شرکت می باشند. به دلیل اینکه سهام این شرکت ها با بکارگیری یکی از روش های قیمت گذاری تعیین ارزش می شود و تقریباً تمامی تئوری های قیمت به سود وابسته است و تحقیقات تجربی اثبات کرده اند که پارامتر عمده و اساسی در تعیین قیمت سود است، لذا پیش‌بینی سود هر سهم باید حداقل انحراف را از میزان واقعی خود داشته باشد. ولی به دلیل عدم اعمال سیاست‌های مطلوب از سوی بورس تهران اختلاف‌های زیادی مخصوصاً تا قبل از سال ۱۳۷۶ در ارقام پیش‌بینی شده و واقعی به چشم می‌خورد (تهرانی،۱۳۸۹).
شرایط عمومی بازار قبل از عرضه اولیه سهم: شرکت هایی که قصد ورود به بازار سرمایه را دارند، مایلند دوره هایی را برای عرضه عمومی اولیه سهام خود انتخاب کنند که تعداد شرکت های عرضه کننده سهم در این دوره ها کمتر باشد، تا بدین ترتیب بتوانند سهام خود را به قیمت بالاتری عرضه نمایند. در صورتی که بعد از فروکش نمودن هیجانات سرمایه گذاران، این سهام در بلند مدت بازده منفی از خود به جای می گذارد. برای اندازه گیری تاثیر شرایط عمومی بازار از روند بازده شاخص پرتفوی بازار در قبل یا تاریخ عرضه سهام استفاده می شود. بنابراین هر قدر شرایط بازار قبل از تاریخ عرضه یا در تاریخ عرضه سهم مطلوب تر باشد، قیمت گذاری کمتر از واقع بیشتر و در بلند مدت نیز بازده منفی بیشتر خواهد بود (کای ۲۰۰۸).
سود آوری شرکت : شرکت ها با برخورداری از تنوع محصول، سهم بازار بیشتر، صرفه جویی در مقیاس و امکان تنوع بخشی به فعالیت های تجاری خود، ریسک تجاری خود را کاهش داده و سود آوری خود را افزایش می دهند. سود آوری قبل از عرضه عمومی سهم می تواند نشانه چشم انداز آتی بهتر برای شرکت باشد (باقرزاده، ۱۳۸۸).
اهرم مالی؛ که عبارت از نسبت بدهی بر حقوق صاحبان ‌سهام شرکت است. مراد اوغلو و ویتینگتون^[۵۱] (۲۰۰۱) درجه اهرم مالی و نسبت بدهی را در تحقیقات خود بررسی کرده و به این نتیجه رسیدند که این متغیرها بر بازده غیرعادی آتی سهام موثر هستند. هر ‌چقدر نسبت اهرم مالی بیشتر باشد شرکت از ریسک مالی بیشتری برخوردار خواهد بود لذا اهرم مالی پایین تر قبل از عرضه عمومی سهم می تواند بیانگر چشم انداز آتی بهتر برای شرکت باشد.
از سایر عوامل مهم، می توان به اندازه و عمر شرکت اشاره کرد زیرا شرکت های کوچک و کم سابقه در مقایسه با شرکت های بزرگ و با سابقه به دلیل عدم تقارن اطلاعاتی و ابهامات بیشتری که در مورد ارزش واقعی و آینده آنها وجود دارد، ریسک بیشتری داشته و بیشتر در معرض اهداف سوداگرانه سرمایه گذاران قرار می گیرند. بنابراین سهام عرضه های عمومی اولیه شرکت های کوچک در مقایسه با سهام عرضه های عمومی اولیه شرکت های بزرگ، از قیمت گذاری کمتر از واقع بیشتری برخوردار بوده و دارای عملکرد نامتعارف تری هستند.
مروری بر تحقیقات پیشین
مطالعات انجام شده در ایران
جهانخانی و ‌عبدالله زاده (‌۱۳۷۲‌) در تحقیقی چگونگی قیمت‌گذاری سهام در بورس اوراق بهادار تهران را بررسی کردند. بر اساس یافته‌های این تحقیق، تعیین قیمت پایه سهام شرکت‌های جدیدالورود توسط بورس اوراق بهادار کاملا متناسب با اصول و ‌مبانی قیمت گذاری سهام نبوده است.
خالقی مقدم (‌۱۳۷۷‌) درتحقیق خود با عنوان «دقت پیش‌بینی سود شرکت ها‌» دقت پیش‌بینی سود شرکت‌های جدیدالورود به بورس اوراق بهادار تهران و ‌عوامل موثر بر آن را برای سال‌های ۱۳۷۳ لغایت ۱۳۷۵ بررسی کرد. کل شرکت‌های پذیرفته شده در این محدوده زمانی به تعداد ۸۳ مورد بوده که با در نظر گرفتن محدودیت‌هایی، نمونه شامل ۴۵ شرکت بود. از جمله عواملی که بر دقت پیش‌بینی سود شرکت ها موثر بوده و ‌در آن تحقیق مورد بررسی قرار گرفته است، متغیرهایی همچون اندازه شرکت، عمرشرکت، قیمت سهام و ‌درجه اهرم مالی شرکت است. وی به این نتیجه رسید که بین‌ تغییرات قیمت سهام و دقت پیش‌بینی سود رابطه معکوس و بین دقت پیش‌بینی سود و ‌اندازه شرکت‌های جدیدالورود به بورس اوراق بهادار تهران رابطه مستقیم وجود دارد.
سجادی (۱۳۷۷) در تحقیق خود با عنوان «عوامل مرتبط با سود غیرمنتظره و رابطه آن با قیمت سهام» رابطه بین سود غیرمنتظره و بازده غیرعادی آتی سهام شرکت‌های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران را بررسی کرد. دوره زمانی این تحقیق برای سال‌های ۱۳۷۳ لغایت ۱۳۷۵ بوده است. نمونه آماری وی شامل ۱۴۰ شرکت بوده که با روش حذفی ۷۰ شرکت به عنوان نمونه انتخاب شده است. یافته‌های این تحقیق نشان می‌دهد که بین تغییرات غیرمنتظره سود و بازده غیرعادی آتی سهام رابطه مثبت معنی‌داری وجود دارد.
عبدهتبریزی و ‌دموری (‌۱۳۸۲‌) در تحقیقی با عنوان «شناسایی عوامل موثر بر بازده بلند مدت سهام شرکت های جدیداً پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران» شرکتهایی را بررسی کردند که سهام آنها برای نخستین بار در بورس اوراق بهادار تهران عرضه شده بودند. در این تحقیق شرکتهای تازه وارد به بازار طی سالهای ۱۳۶۹ تا ۱۳۷۴ مورد بررسی قرار گرفتهاند و عوامل موثر بر بازده بلند مدت این شرکتها بطور خاص آزمون شده است. این عوامل عبارت از حجم معاملات سالانه سهام، اندازه شرکت و بازده کوتاه مدت حاصل از خرید و فروش سهام شرکتهای مربوط است. نتایج این تحقیق نشان دهنده وجود بازده کوتاه مدت بیشتر سهام شرکتهای جدیدالورود به بازار نسبت به شاخص بازار و بازده بلند مدت کمتر سهام این شرکتها نسبت به شاخص بازار بوده است. بنابراین آنان عملکرد قیمت گذاری سهام شرکتهای جدیدالورود به بورس ایران را مشابه بازارهای سرمایه در کشورهای مختلف دانستهاند.
خالقی مقدم و ‌بهرامیان (۱۳۸۴‌) در تحقیقی تحت عنوان «‌میزان عدم صحت پیش‌بینی سود شرکت ها در عرضه اولیه‌» سود پیش‌بینی ‌شده و ‌میزان دقت آن‌ را برای ۸۱ شرکت در شرف پذیرش طی سال‌های ۱۳۷۹ لغایت ۱۳۸۱ که در فهرست شرکت‌های بورسی قرار گرفته اند، بررسی کردند و به ‌این نتیجه رسیدند که متغیرهایی همچون شرایط کلان اقتصادی، دوره پیش‌بینی و ‌سابقه فعالیت شرکت، ارزش پیش‌بینی ‌کنندگی داشته و ‌برای بررسی دقت پیش‌بینی سود ‌شرکت ها مربوط هستند.
قائمی‌(۱۳۸۵) در تحقیق خود با عنوان «بررسی بازده کوتاه مدت سهام شرکتهای جدید الورود به بورس اوراق بهادار تهران» رابطه متغیرهایی همچون حجم سهام عرضه شده، اندازه شرکت، شرایط بازار، وضعیت مالکیت و وجود شرکتهای مشابه با بازده غیرعادی سهام جدید بررسی کرد. نتایج بدست آمده از ۱۵۳ شرکت نمونه طی سال های ۱۳۷۶ تا ۱۳۸۴، بیانگر وجود رابطه بین متغیرهایی همچون شرایط بازار و وجود شرکتهای مشابه با بازده غیر عادی سهام بوده است.
ظریف فرد و ‌مهرجو ‌(‌۱۳۸۶‌) در تحقیقی عملکرد قیمت گذاری سهام شرکتهای جدید الورود به بورس اوراق بهادار تهران را بررسی کردهاند. در این تحقیق بازده کوتاه مدت سهام ۹۱ شرکت جدید الورود در طول سالهای ۱۳۷۸ تا ۱۳۸۲ مطالعه شده است. نتایج این تحقیق نشان داد بازده کوتاه مدت شرکتهای تازه پذیرفته شده بیشتر از بازده بازار بوده است
عسگری (۱۳۸۷) در تحقیق خود با عنوان «شناسایی عوامل موثر بر بازده غیرعادی سهام شرکت های جدید الورود به بورس اوراق بهادار تهران» با بررسی بازده غیرعادی سهام جدید طی سالهای ۱۳۸۴-۱۳۷۸ در دو دوره زمانی ۱۲ماه و ۲۴ماه به این نتیجه رسید که بازده غیرعادی محاسبه شده طبق روش CAR مثبت بوده و متغیرهای خطای پیشبینی سود هر سهم به صورت مستقیم، وشرایط عمومی بازار قبل از عرضه و نسبت حاشیه سود خالص به صورت معکوس با بازده غیرعادی ۱۲ماه رابطه معنادار داشتند. درصورتیکه با بازده غیرعادی ۲۴ماه رابطه نداشتند.

استفاده کنندگان

۱

وام های بانکی بلند مدت ( با وثیقه یا بدون وثیقه )

ام های بانکی دارای سررسید بیش از یک سال

*بهره وام های میان مدت و بلند مدت تقریبا ثابت است*در موقع انعقاد قرارداد می توان درباره شرایط قرارداد مذاکره کرد *مشتریان خوش حساب از تحصیلات بهره مند شوند
.

مندرجات قراردادهای این وام ها محدودیت هایی برایواحدهای اقتصادی ایجاد می کنند

(( اینجا فقط تکه ای از متن درج شده است. برای خرید متن کامل فایل پایان نامه با فرمت ورد می توانید به سایت feko.ir مراجعه نمایید و کلمه کلیدی مورد نظرتان را جستجو نمایید. ))

نرخ بهره وام معمولا بیش از نرخ بهره پایه است
پرداخت اقساط سالانه فشار زیادی به نقدینگی می آورد

واحدهای اقتصادی که می خواهند دارایی های ثابت یا سرمایه گذاری بلند مدت ایجاد کنند.

۲

ا اجاره های بلند مدت (اجاره به شرط تملک و اجاره عملیاتی )

قراردادی است که به موجب آن مالک دارائی. آن را به طرف دیگر قرارداد اجازه می دهد تا در ازای پرداخت مبالغ مشخصی از آن داری استفاده کند.

ا استفاده از دارایی و پرداخت آن به صورت اقساط و در بلند مدت

واحدهای اقتصادی جدیدالتاسیس در کشورهای صنعتی
واحدهای اقتصادی صنعت حمل و نقل

۳

سهام عادی

دارندگان سهام عادی مالکان نهایی شرکت اند. شرکت های سهم عام سهام خود را به عموم مردم ارئه می کند

فاقد سر رسید هستند و تامین مالی دایمی است
واحد اقتصادی الزام قانونی برای پزداخت سود سهام عادی ندارد
با انتشار سهام وضعیت مالکیت و کنترل واحد اقتصادی تغییر تمی کند

هزینه این روش از روش های دیگر تامین مالی بیشتر است
پرداخت سود سهام باعث صرفه جویی مالیاتی برای واحد اقتصادی نمی شود
انتشار سهام عادی باعث می شود موقتا سود هر سهم کاهش یابد و این موضوع بر قیمت سهام اثار منفی دارد

کلیه شرکت های سهامی

۴

ا اوراق قرضه ( با نام و بی نام ) (با وثیقه یا بدون وثیقه )

_اسنادی که انتشار دهنده آن تعهد می کند مبالغ را باز پرداخت کند.

هزینه یهره اوراق قرضه قابل قبول مالیاتی است پس هزینه اوراق قرضه کم است.
این روش از وام های بانک های کوتاه مدت ارجحیت دارد. برخی از اوراق قرضه قابل تبدیل و برخی باز خرید هستند. دارندگان اوراق قرضه در مجمع عمومی واحد اقتصادی حق رای ندارند در صورتی که نرخ بازده واحد اقتصادی بیش از نرخ اوراق بهره باشد روش مناسبی است.

در صورتی که نرخ بازده واحد اقتصادی کمتر از نرخ بهره اوراق قرضه باشد سود هر سهم به شدت کاهش می یابد
ناتوانی در پرداخت اصل بهره ممکن است موجب ورشکستگی گردد
قید بندهای قرارداد اوراق قرضه محدودیت هایی را برای واحد اقتصادی ایجاد می کند.

واحد های اقتصادی دارای اعتبار تجاری

۵

اختیار خرید سهام عادی نوعی اوراق بهادار است که دارنده ان حق خرید تعداد معینی از سهام عادی واحد اقتصادی را به قیمت معینی دارد

* برگ اختیار خرید سهام عادی در بازار قابل معامله است

برگه اختیار خرید سهام عادی در بازار قابل معامله است

حق استفاده از برگه اختیار سهام عادی دوره مشخصی دارد چنآن چه در این دوره استفاده نشود ارزشی نخواهد داشت
باعث افزایش تعداد سهام واحد اقتصادی می شود

راهبرد اجتنابی

روان رنجورخویی

*۲۳/۰-

**۶۳/۰

۱۴/۰

برون گرایی

*۲۴/۰

*۲۶/۰-

۱۵/۰

*معنی داری در سطح ۰۱/۰ p< **معنی داری در سطح ۰۰۱/۰ p<
نتایج مندرج در جدول ۷-۳ نشان دهنده همبستگی منفی (۲۳/۰-=r، ۲۶/۰-=r) و معنی دار بین بعد روان رنجورخویی با راهبرد مسئله مدار و بعد برون گرایی با راهبرد هیجان مدار و همبستگی مثبت (۶۳/۰=r، ۲۴/۰=r) و معنی دار بین بعد روان رنجورخویی و راهبرد هیجان مدار و بعد برون گرایی با راهبرد مسئله مدار وجود دارد. و همبستگی معنی داری بین راهبرد اجتنابی و دو بعد روان رنجورخویی و برون گرایی مشاهده نشد. در پژوهش شکری و همکاران (۱۳۸۷) ضرایب همبستگی بین زیر مقیاس های پرسشنامه مقابله با موقعیت های استرس زا و دو بعد روان رنجورخویی و برون گرایی صفات شخصیتی نتایج زیر را در جدول ۸-۳ نشان دادند.
جدول ۸-۳: نتایج اعتبار سنجی همزمان پرسشنامه مقابله با موقعیت های استرس زا با دو بعد روان رنجورخویی و برون گرایی نئو در پژوهش شکری و همکاران

مقیاس

راهبرد مسئله مدار

راهبرد هیجان مدار

راهبرد اجتنابی

روان رنجورخویی

**۲۴/۰-

**۵۷/۰

۰۴/۰

برون گرایی

۰۷/۰

۰۳/۰-

۰۹/۰

**معنی داری در سطح ۰۰۱/۰> p
نتایج مندرج در جدول ۸-۳ نشان می دهد که بین روان رنجورخویی و سبک مقابله ای هیجان مدار همبستگی مثبت و معنی دار، و بین روان رنجورخویی و سبک مقابله ای مسئله مدار همبستگی منفی و معنی دار وجود دارد. از طرفی بررسی نتایج تحقیقات انجام شده در ایران از جمله تحقیقات قریشی (۱۳۷۶) و وقری (۱۳۷۹، به نقل از جعفرنژاد و همکاران، ۲۰۰۵) نشان می دهد که همبستگی درونی آزمون و همبستگی آن در رابطه با متغیرهای متفاوت نسبتاً در حد بالایی می باشد که این خود معرف اعتبار آزمون است. همچنین در پژوهش شکری و همکاران (۱۳۸۷) نتایج تحلیل عاملی تأییدی نشان دهنده این بود که الگوی سه عاملی این پرسشنامه برازندگی قابل قبولی با داده ها دارد.
در پژوهش حاضر نیز همسو با مطالعه رافنسون، سارمی، ویندل، میرز^[۲۵۵] و اندلر (۲۰۰۶) و شکری و همکاران (۱۳۸۷) به منظور بررسی روایی همگرای این پرسشنامه، همبستگی بین مقیاس های CISS و صفات شخصیتی روان رنجورخویی و برون گرایی محاسبه شد که نتایج مشابهی بهدست آمد. نتایج در جدول ۹-۳ ارائه شده است.
جدول ۹-۳٫ نتایج اعتبار سنجی همزمان پرسشنامه مقابله با موقعیت های استرس زا با دو بعد روان رنجورخویی و برون گرایی نئو در پژوهش حاضر

در ۱۱ شعبان ۱۳۳۶ ق یک ستون نظامی تحت فرماندهی کلنل اورتون از شیراز حرکت کرده و به سرعت به سمت خان زنیان پیشروی کرد. هدف ظاهری این ستون کمک به پاسگاه خان زنیان بودکه تحت محاصره قشقایی‌ها قرار داشت، اما در حقیقت انگلیسی‌ها سعی داشتند با بهره گرفتن از نیروی اندک خود طی یک عملیات سریع ضربانی بر قلب اردوی قشقایی وارد آورند. امید آنها این بود که قشقایی‌ها غافلگیر شوند و انگلیسی‌ها، پیروزی آسانی را همانگونه که در شمال شرق شیراز به دست آورده بودند، کسب کنند. جنگ در جنوب ده شیخ، روستایی در مسیر شیراز – کازرون بین چنار راهدار و خان زنیان ، آغاز شد. اردوی صولت در کناره شرقی رود قر، آقاج و نزدیک دارنگان واقع شده بود. نیروهای انگلییس در پیشروی از ده شیخ به سمت خان زنیان در ۱۳ شعبان ساعت ۷ بامداد با گروهی از قشقایی‌ها بر فراز تپه سنگری درگیر شدند.^[۲۶۵]
منابع انگلیسی می‌نویسد که هدف قشقایی‌ها ازاین درگیری این بود که پس از درگیری، در امداد جاده ده شیخ خان زنیان عقب نشینی کرده و نیروهای انگلیسی را به دنبال خود به طرف غرب بکشند و نیروهای اصلی قشقایی از سمت جنوب یعنی خان خویس (خان خبیص) و آق چشمه به سمت شمال پیشروی و جاده را از شرق نیروهای انگلیسی قطع کنند و انگلیسی‌ها کاملاً به محاصره بیفتند.^[۲۶۶]
ولی برخلاف حدس و گمان انگلیسی‌ها، هدف نیروهای قشقایی آن بود که راه انگلیسی‌ها را سد کنند. بنابراین سردار عشایر به اردوی خان خبیص که افراد طوایف کشکولی و دره شوری در آنجا مستقر بودند پیغام فرستاد که به هر طریق ممکن جلوی حرکت انگلیسی‌ها را بگیرند. علاوه بر این صولت الدوله صد نفر قراول به سرکردگی اسماعیل خان کلانتر نمدی به بالای آق چشمه فرستاد که با نیروهای انگلیسی درگیر شدند.^[۲۶۷]
(( اینجا فقط تکه ای از متن درج شده است. برای خرید متن کامل فایل پایان نامه با فرمت ورد می توانید به سایت nefo.ir مراجعه نمایید و کلمه کلیدی مورد نظرتان را جستجو نمایید. ))

پس از شروع درگیری، نیروهای انگلیسی با هدف تصرف ارتفاعات حرکت کردند و در نتیجه کوه پهن را متصرف شدند و اردوی صولت الدوله که غافلگیر شده بود با توپ و مسلسل گلوله باران شد. غافلگیری اردوی سردار عشایر ضربه مهلکی به قشقایی‌ها وارد آورد. هدف انگلیس‌ها انهدام اردوگاه مرکزی قشقایی بود. تنها پس از تصرف کوه و سرازیر شدن انگلیسی‌ها به دامنه جنوبی ارتفاعات، قشقایی ها به هدف انگلیسی‌ها پی بردند و در این مرحله بود که گروه‌هایی از شجاع‌ترین افراد قشقایی دست به حمله زدند تا جلو پیشروی قشون انگلیس را بگیرند. این گروه ها نیروهای انگلیسی را از جناح‌های مختلف مورد حمله قرار دادند. حملاتی که هر چند تلفات سنگینی برای قشقایی ها در پی داشت اما پیشروی انگلیسی‌ها را متوقف کرد.^[۲۶۸]
جیمز مابرلی در توصیف سواران قشقایی می‌نویسد: «اسب های توانمند و چالاکشان از هر نشیب و فرازی می‌گذشتند و عشایر که تا بن و دندان مسلح بودد،دراین نبرد شجاعانه جنگیدند و برای حمله به طرف مقابل یا محاصره آن‌ها، از هیچ فرصت فروگذار نکردند.^[۲۶۹] قشقایی ها توانستند در یکی از این حملات، ماژور بروس، فرمانده عملیات کوه پهن را از میان بردارند ولی در ضمن برخی از شجاع‌ترین افراد نیز را نیز از دست دادند. از جمله آقا خان بیگ دره شوری به همراه برادرش و شمشیر صفی خانلو و مشهدی غریب که خدای کله لو و حمزه بیگ طیبلو.
اینان از سرداران بنام قشقایی و ستون فقرات نیروی جنگی طوایف خود بودند. تعداد مجروحین به حدی بود ک بسیاری از خوانین و کلانتران بزرگ نیز مجروح شده بودند.^[۲۷۰] جنگ به مدت ۱۳ ساعت یعنی تا ۷ شب به طول انجامید و قشون انگلیس توانست قسمتی از منطقه سیاخ را اشغال کند. اردوی سردار عشایر به ارتفاع سیاخ پناه بردند. علت پیشروی مجدد انگلیسی‌ها، کم شدن آب در اردوی سردار عشایر بود که آنان مجبور به عقب نشینی شدند و کلیه سنگرهایی را که تا آن ساعت از دشمن گرفته بودند را تخلیه کردند. با این وجود سردار عشایر خود فرماندهی مقاومت را بر عهده گرفت و یا عده کمی در یکی از سنگرها متحصن شد و به جنگ ادامه داد. قریب ۳ ساعت توپخانه دشمن سنگر سردار عشایر را گلوله باران کردند. اما سردار کلیه حملات آنها را دفع کرد و چون قشقائیان، پافشاری پیشوای خود را دیدند، آنها نیز مجدداً حملات سختی کردند تا مواضع از دست رفته را مجدداً باز پس گرفتند و انگلیسی‌ها وادار به عقب نشینی شدند و پاسگاه خان زنیان با اسلحه و مهمات فراوان به دست قشقایی ها محاصره و خلع سلاح شدند و عده‌ای از نیروهای آن اسیر و تعدادی از افسران انگلیسی کشته شدند.
نتیجه ۱۳ ساعت جنگ به شرح ذیل: عده شهدای قشقایی ۹۲ نفر، مجروحین ۱۳۶ نفر و ۴۰۰ رأس اسب کشته و مجروح شدند، خود سردار عشایر، سهراب خان همشیره زاده‌اش، حسین خان دره شوری، ابوالفتح خان کشکوی، مسیح خان فارسیمدان، عبدالحسین خان بهارلو و یک عده از نوکرهای شخصی سردار عشایر جز مجروحین بودند. اما عده مقتولین انگلستان ۸۰۰ نفر و ۱۳۰۰ نفر مجروح و درگیر ودار جنگ، انگلیسی‌‌ها شب هنگامه طی شکستی سخت ۲۰۰ قبضه تفنگ و ۲ عراده توپ خود را آتش زده و فرار کردند.^[۲۷۱] اما ۱۵ روز بعد از اطراف و اکناف فارس، نیروهای تازه نفس مجاهدین ایلات و عشایر به میدان جنگ روی آوردند و عده مجاهیدن به ۶۰۰۰ نفر رسید. همین که سردار عشایر عده حاضر را برای جنگ و محاصره شیراز کافی دید، نامه‌ای به ناصر دیوان نوشت که باید شیراز را محاصره کنیم و از ناصر دیوان خواست که با تفنگچیان خود به مسجد بردی (۲ فرسنگی شمال غربی شیراز) بروند و به کشکولی‌ها و دره شوری‌ها هم دستور داد که چنار راهدار را تصرف کنند و به کازرونی ها کمک کنند و به تدریج به شیراز نزدیک شوند. ناصر دیوان فراشباشی، محمد خان و جعفرخان را با عده‌ای به مسجد بردی روانه کرد و کشکولیان و دره شوری‌ها به چنار راهدار وارد و پس از شکست دادن قشون هندی، خود را به کشن رسانیدند و باغهای اطراف آنجا را تصرف کردند. سردار عشایر خود با سه هزار سوار تازه نفس به کمک مجاهدین می‌شتابد و باغ عفیف‌آباد و باغ محمدیه به دست مجاهدین می‌افتد. در ۲۹ شعبان آب شهر توسط قشقایی‌ها قطع و محاصره تکمیل می‌شود و دشمن با دادن تلفات بسیار، شکست فاحش خورده به داخل شهر پناه می‌‌برند و پاسگاه‌ها یکی پس از دیگری سقوط کرده و قدرت تهاجمی دشمن کاملاً سلب می‌شود. اما انگلیسی‌ها برای نجات خود و ضربه زدن به قشقایی‌ها که در احمد آباد و کشن بودند حمله نهایی خود را آغاز می‌کنند و پس از اشغال مواضعی، عقب نشینی می‌کنند که در هنگام عقب نشینی، قشقایی‌ها موفق می‌شوند ضربات مهلکی بر آنها وارد سازند که انگلیسی‌ها مجدداً به داخل شهر پناه می‌برند.^[۲۷۲]
در سوی دیگر اردوی قشقایی خود را برای حمله نهایی آماده می‌کرد. صولت الدوله قصد داشت با قطع راه‌های کمک رسانی به شهر از طریق محاصره شهر، همزمان با بروز یک شورش داخلی در شهر با حمله‌آی سراسری آخرین ضربه را بر انگلیسی‌ها وارد و آنها را از کشور خارج کند. وخامت اوضاع، انگلیسی‌ها و فرمانفرما را به فکر چاره‌جویی انداخت.^[۲۷۳] و تقاضای مذاکره صلح نمودند و منتصر الملک (داماد حبیب الله خان قوام الملک) را برای مذاکره صلح نزد سردار عشایر فرستادند.^[۲۷۴]
فرمانفرما از سوی دیگر تلگرافهایی به تهران مخابره و درخواست کمک و رهنمود از حکومت مرکزی نمود. وی انتظار داشت دولت صریحاً با صولت الدوله مخالفت کند ولی در مقابل حکومت مرکزی جواب مبهمی به او داد و چون جوابیه مورد نظر از حکومت مرکزی نرسید، فرمانفرما کوشید از طرق دیگر دولت را به صدور حکمی مبنی بر جلوگیری از حمله صولت الدوله به شهر وادار سازد.^[۲۷۵] صولت الدوله نیز با آنکه می‌دانست در تهران دولتی وجود ندارد، اگر قدرتی در پایتخت بود، انگلیس بهانه نداشت که جنوب ایران را تصرف کند، طی مخابره تلگرافهایی به شاه و رئیس الوزراء، کسب تکلیف می‌کند و از رئیس الوزرا می‌خواهد که یا از سفارت تقاضا فرمایند یا آنکه اجازه به خود ملت داده شود که قهراً آنها را خارج و مملکت را نجات دهند. متن نامه صولت الدوله به شاه (احمدشاه) چنین است: «خاک پای مهر اعتلای اقدس همایونی ارواحنا فداه، چندی قبل تجاوزات قشون غیر رسمی جنوب و تظلمات اهالی ستمدیده فارس را به عرض خاک پای مبارک رسانیده و استدعای عاجزانه ملت را در توجهات کامله به حال عموم نموده تاکنون تکلیفی از ساحت مقدس به جهت خانه زاد و ملت فارس مقرر نشده تعدیات و تجاوزات این قشون غیر رسمی طوری مردم را به هیجان آورده که امکان هیچ قسم جلوگیری نیست، فعلاً هم تمام عده آنها در منازل شهر آنها که سنگربندی نموده و نشسته‌اند، محصور هستند و چون خود را محصور دیده بنای فشار و اذیت اهالی شهر گذاشته‌اند، مستدی چنان است که رجعت این قشون متعدی بیگانه را که طاقت ملت را به طاق رسانیده‌اند از سفارت تقاضا فرمایند یا آنکه اجازه به خود ملت مرحمت شود که قهراً آنها را به خارج، خود و مملکت را نجات دهند. منتظر امر اقدس ملوکانه است.»^[۲۷۶] ۱۶ رمضان خانه زاد اسماعیل قشقایی
جواب تلگراف از طرف احمد شاه داده نشد و صولت الدوله در صدد مخابره تلگراف به نجفقلی خان بختیاری صمصام السلطنه بود که نمایندگان فرمانفرما یعنی منتصر الملک و ضرغام الشریعه به ملاقات او آمدند و می‌خواستند به لطایف الحیل او را از ادامه جنگ بازدارند و با انگلیسی‌ها آشتی دهند، صولت الدوله آنها رادر چادر خود پذیرفت و منتصرالملک گفت: «از اطرف حضرت والا فرمانفرما آمده‌ام تا با شما در خصوص اصلاح و ترک مخاصمه با انگلیسی‌ها مذاکره کنم آیا حاضر هستید یا خیر؟
صولت الدوله پاسخ می‌دهد: «اولاٌ من بنا به امر دولت متبوعه خود برای جنگ با اجنبیان متعدی آمده‌ام، علت هم این بوده که آنها قدم به سرزمین ایران گذاشته و فارس را تحت نفوذ رسمی خود آورده‌اند قشون تشکیل داده‌اند و به وطن من تجاوز و هموطنانم را توهین کرده‌اند، ثانیاً از امر دولت گذشته من مسلمان و دارای مذهب شیعه و تابع اوامر و نواهی مجتهدین عصر هستم و مجتهدین عموماً حجت الاسلام آقای سید عبدالحسین لاری خصوصاً امر به جهاد با انگلیسیان داده‌اند و ناچارم امر آنها را اطاعت کنم. معذلک باید دید پیشنها صلح شما از چه قرا راست؟
منتصر الملک چون این کلمات را شنید تلگرافی را که از طرف رئیس الوزراء صمصام بختیاری به سردار عشایر مخابره شده بود، به صولت الدوله داد که چنین بود: «حتی المقدور از اغتشاشات جلوگیری کنید و بهانه به دست اجانب ندهید.»
پس از قرائت تلگراف، منتصرالملک به سردار عشایر می‌گوید:«انگلیسی‌ها عجالتاً مبلغ یکصد هزار تومان به شما می‌پردازند و امنیت راه را از حدود اصفهان تا بوشهر به عهده شما می‌گذارند به علاوه دو هزار قبضه تفنگ و چهارده عراده توپ بزرگ هم برای انتظامات به شما می‌دهند اگر این پیشنهاد را قبول دارید بفرمائید تا به حضرت اقدس خبر دهیم.»
صولت الدوله جواب می‌دهد: «از قول من به حضرت والا عرض کنید من حاضر هستم که از ریاست ایل قشقایی که هم به منزله فرزندان من هستند صرفنظر کنم به علاوه مبلغ دویست هزار تومان هم نقداً تقدیم کنم مشروط بر اینکه انگلیسی‌ها به کلی از ایران خارج شوند و یگانه درخواست من همین است و اگر بزودی پلیس جنوب را منحل نکنند و از فارس خارج نشوند مجبورم با آنها بجنگم و تا جان در بدن دارم دست از ستیز نکشم- اما چه خوب بود مطالبی را که زبانی گفتند حضرت والا مرقوم می‌داشتند که لااقل در دست من سندی باشد.»
منتصر الملک بدون اینکه نتیجه‌ای عایدش شود به شیراز برگشت و صولت الدوله تلگرافی بدین مضمون به رئیس الوزراء مخابره کرد: «مقام منیع حضرت اشرف اعظم ریاست وزراء دامت شوکته. تلگراف مبارک زیارت، جناب مستطاب اجل آقای قوام الملک هم تلگراف مبارک را توسط جناب مستطاب آقای منتصرالملک ارسال داشته‌اند- آنکه امر شده است حتی الامکان جلوگیری از شورش عمومی نماید وقایع را سابقاً عرض نموده اگر چه مأیوسم که رسیده باشد و رسیدن این عریضه را امیدی نیست ولی باز ناچار به عرض است،در نهایت که این قشون در فارس فعال مایشاء و آنچه توانسته‌اند به هر جای فارس صدمه ناموسی، جانی و مالی رسانیده‌اند و چیزی که جلوگیری چاکران و عموم ملت بوده همان بی‌اطلاعی از مشی دولت متبوعه خود تا موقعی که از طرف دولت علیه اخطار شد که این قشون رسمیت ندارد، بر شدت تعدیشان افزود، یک تیره از ایل دره شوری وارد حوالی خان زنیان شده چند نفر می‌روند برای معامله آنها را در کاروانسرا توقیف، خبر می‌دهند اردو از شهر با توپخانه می‌رسد – بغتتاً اصراف آن احشام را گرفته و لازمه بی‌قانونی و وحشی‌گری و غارت را می‌نمایند. فدوی هم از طرف ایالت جلیله حکم شد بدون تأمل از فیروزآباد حرکت کرده به ۵ فرسنگی شهر رسیدم با ایالت جلیله در مذاکره بودیم که بی‌خبر پیش از صبح با تمام اردو توپخانه کشیدند برای منزل فدوی که شرح آن البته به عرض اولیای امور رسیده است. این دو فقره اقدام از طرف حضرات شده است از این طرف تاکنون مبادرتی نشده است این قشون و این هیجان منحصر به قشقایی نیست، تمام ملت فارس به هیجان و حرکت آمده جان به لب و کارد به استخوان رسیده برای اطاعت امر دولت و حفظ وطن و ناموس حاضر شده‌آند. جلوگیری از قوه فدوی و امثال فدوی غیر میسور نقداً به چیزی که توانسته موفق شده‌ام اگر از آن طرف حرکتی نشود اقدامی ننماید تا شرح حال عموم را به هیئت دولت عرض نماید که از خاکپای ملوکانه تکلیف قطعی این ملت شاه پرست را معین و حکم فرمایند عرض و استدعال عموم اولاً این است که در صورتی که دولت متبوعه ما بی‌طرف است باید از دولتی که دعوی دوستی قدیمه می‌نمایدملاحظات حفظ بی‌طرفی کاملاً منظور شود از آن طرف همه ایالت جلیله و چاکران دولت به امر دولت در آسایش قونسولخانه و بانک بکوشند و اگر غیر از این باشد چگونه امکان اطمینان برای فردی از افراد خواهد بود که در مقابل این قشون مطمئناً هر کس متفرق و به شغل رعیتی خود باشند به علاوه از ورود این قشون گرفتار بلاهای مسریه و قحطی فوق الطاقه و هتک ناموس و جان ومال شده‌ایم چنانچه مصلحت دولت در اخراج آنها نباشد رعیت را حق چون و چرایی نیست صلاح مملکت خویش خسروان دانند. ولی عموم را اطمینانی که در این مملکت یک روز توقف نمایند نیست خصوص این چاکر دولت نقطه‌ای را معین فرمایند که فوراً حرکت نماید تا معلوم شود درجه اطاعت تا چه پایه خواهد بود – استدعا می کند جواب قطعی با نشانی هر قدر زودتر مرحمت شود که با این اجتماع و ازدحام فوق تصور می‌ترسد رشته از کف بیرون رود.»^[۲۷۷]
۲۲ شعبان ، فدوی اسماعیل قشقایی
همزمان با محاصره شهر توسط قشقایی‌ها، فعالیت در داخل شهر به نفع صولت‌الدوله بوده، شکست متوالی پلیس جنوب و محصور شدن آنها در داخل شهر، تظاهرات ضد انگلیسی توسط روحانیون و دموکراتها را در پی داشت که مدت ۳ روز تظاهرات ضد انگلیسی در شهر ادامه داشت و ازاهالی شیراز خواسته شد که به طرفدارای از صولت الدوله قیام کنند. سند مشروعیت قیام صولت الدوله نیز، فتوای سید عبدالحسین لاری بود. دراین تظاهرات اعلامیه‌های صولت الدوله به در و دیوار چسبانده می‌شد. متن یکی از این اعلامیه‌ها چنین بود: «پلیس جنوب که منسوب به انگلیسی‌ها ست نسبت به هموطنان شما هتک حرمت علنی کرده‌اند. من که خود را خادم این آب و خاک می‌دانم مصمم شده‌ام که قشون اجنبی را از خاک وطن اخراج کنم.»^[۲۷۸]
مردم فرمانفرما را تحت فشار قرار داده بودند تا به صولت الدوله بپیوندد اما او می‌گفت دولت در این رابطه حکمی صادر نکرده است ولی در عمل از انگلیسی‌ها و پلیس جنوب حمایت می‌کرد و عمل او هم دور از انتظار نبود. او از جانب انگلیسی‌ها و برای حمایت از پلیس جنوب و سلطه انگلستان بر جنوب ایران حاکم شده بود. فرمانفرما قدرت صولت الدوله را تا جایی که قدرت سرپرستی سایکس را تهدید و تعدیل کند قبول داشت، اما هیچ گاه موافق نبود تا صولت الدوله بر انگلیسی‌ها غلبه کند و به چهره‌ای ضد استعماری و ملی تبدیل شود چون در این صورت فرمانفرما با رقیبی جدی در فارس مواجه می‌شد و می‌بایست قدرت را به او واگذار کند در تمام مدتی که نیروهای قشقایی، شیراز رادر محاصره خودداشتند و با انگلیسی‌ها در گیر بودند، فرمانفرما دیپلماسی مرموزانه‌ و پیچیده‌ای در پیش گرفته بود و یکی از ترفندها و اقدامات وی علیه صولت الدوله در هنگام محاصره شیراز این بود که به پیشنهاد او در طول شب ۱۸ ژوئن / ۵ رمضان واحدهایی از نیروهای انگلیسی و پلیس جنوب نقاط حساس شهر نظیر شاهچراغ، مسجد نو، مدرسه خان و دروازه کازرون و سنگرهای آن را تحت تصرف خود درآوردند، عده‌ای از سران اصلی دموکراتها دستگیر و برخی از روحانیون نیز تهدید و از خروج از خانه و رفتن به مسجد منع شدند.^[۲۷۹] در سوی دیگر انگلیسی‌ها برای بی‌خبری کامل مردم سانسور شدیدی را اعمال کرده و تمامی روزنامه‌های دموکرات و ملی بسته شده و تنها روزنامه شهر منحصر به روزنامه فارس ارگان رسمی پلیس جنوب شد.^[۲۸۰] با توجه به چنین شرایطی که انگلیسی‌ها در تنگنا قرا رگرفته بودند، کابینه صمصام السلطنه که مواضع آشکار ضد انگلیسی داشت سقوط کرد و با تلاش انگلیسی‌ها، حسن وثوق الدوله به قدرت رسید.^[۲۸۱] در این هنگام زمینه مساعدی برای فرمانفرما والی فارس و قوامک الملک فراهم شد تا آنچه در سر داشتند عملی کنند. لذا آنها بین صولت الدوله و برادرانش سردار احتشام و علی خان سالار حشمت تفرقه ایجاد کردند. فرمانفرما با سردار احتشام وارد گفتگو شد و محمد علی خان کشکولی و قوام الملک نیز به توافقاتی دست یافتند و با علی خان سالار حشمت وارد مذاکره شدند و فرمانفرما بی‌درنگ حکم ایلخانی‌گری ایل قشقایی را برای سردار احتشام و ایل بیگی را برای سالار حشمت فرستاد و قرار شد که ایل قشقایی زیر نظر قوام الملک قرار گیرد.^[۲۸۲]
با پیوستن برادران صولت الدوله (سردار احتشام و سالار حشمت) به دشمن، رؤسای بهارلو به همراه سه هزار نفر، قشون صولت را رها کردند و به نیروهای قوام الملک پیوستند.^[۲۸۳] در این زمان صولت الدوله بار دیگر حمله خود را آغاز کرد تا ابتکار عمل را به دست گیرد.دراین حمله نیروهای ناصر دیوان کازرونی مقاومت جدی از خودنشان دادند. اختلاف پیش آمده در بین قشقایی‌ها باعث شد تا او با عصبانیت از صولت الدوله جدا شده و عازم کازرون گردد.^[۲۸۴]
مابرلی در کتاب عملیات در ایران می‌نویسد: «واسموس که با صولت الدوله مناقشه‌ای داشت نیز اردوی او را ترک کرد.» علت مناقشه این بود که صولت الدوله به واسموس اجازه حضور در اردوگاهش را نمی‌داد زیرا حضور او به دشمن بهانه می‌داد که صولت الدوله را تحریک کرده و اسموس بدانند و بدین گونه کلیه نیروهایی که بر ضد صولت الدوله بسیج شده بودند برای یک یورش قطعی بر او اعلام آمادگی کنند. سرانجام نیروهای صولت الدوله در مقابل نیروهای قوام و پلیس جنوب قرار گرفت.^[۲۸۵]
در این حمله ابتدا انگلیسی‌ها شکست خوردند چون نیروهای ایرانی که قرار بود از جناح چپ حمله کنند به موقع وارد عمل نشدند. شاید علت این امر آن بود که آنها خود را به قشقایی‌ها نزدیکتر می‌دانستند و نمی‌خواستند تلفاتی به آنها وارد شود. دراین جنگ صولت الدوله رشادت خارق العاده‌ای از خود نشان داد.^[۲۸۶]
سرپرستی سایکس نیز در کتاب خود راجع به تاریخ ایران در جنگ دلاورانه همراهان صولت خبر می‌دهد.^[۲۸۷] سرانجام پس از درگیری و زد و خوردهای بسیار میان دو طرف توافق نامه‌ای به شرح زیر حاصل شد:

1. 1. سردار احتشام موقتاً ایلخان باشد ولی عشایری که در خدمت سردار عشایر هستند نزد او باقی بمانند.

1. 1. کلیه اموال شخصی سردار عشایر که فعلاً‌در تصرف انگلیسی ها و سردار احتشام است مسترد شود.

1. 1. سردار عشایر در فیروزآباد مقیم شود و به ییلاق نرود.

1. 1. محمد ناصر خان به عنوان رابط بین والی فارس و پدرش، در شیراز اقامت کند.

1. 1. انگلیسی‌ها توافق کردند تا ۶ ماه پس از عقد قرارداد قوای هندی و انگلیسی را از ایران بیرون ببرند.

1. 1. پلیس جنوب حق ورود به خاک قشقایی را نداشته باشد.

1. 1. چون دولت ایران، افسران انگلیسی را استخدام کرده بود، سردار عشایر با توقف آنها مخالفت نکند.^[۲۸۸]

با انعقاد قرارداد صولت الدوله که در فیروزآباد مستقر شده بود از دخالت در امور سیاسی ایل منع و سردار احتشام به عنوان ایلخان رسمی قشقایی شناخته شد. در پی این تحولات سایر نیروهای مخالف نیز مسائل خود را با انگلیسی‌ها حل و فصل کردند. درداخل ایل قشقایی کشمکش تا مدتها بعد ادامه داشت. موضع پلیس جنوب که در واقع از تشکیل و فعالیت‌هایش در فارس می‌توان به عنوان علت اصلی بروز تمام این درگیری‌ها یاد کرد در این زمان چنان ابعاد پیچیده‌ای یافته بود که حتی در طول زمامداری دولت حسن وثوق الدوله و طرح قرارداد ۱۹۱۹ م نیز به عنوان مسئله‌ای لاینحل باقی ماند.

۲ – ۳ حیات سیاسی اجتماعی صولت الدوله در دوره پهلوی

۲ – ۳ – ۱ صولت الدوله و رضاخان (سردار سپه)

ایرانیان وطن دوست و جوانان ترقی خواه ایرانی، که از بستر سنگین اعصار و قرون، از خواب پریشان چندین صد ساله بیدار شده بودند، عدالت می‌جستند، آزادی می‌طلبیدند، سرودی دلکش در ستایش تمدن و تجدد سر داده بودند ودراین اندیشه بودند که میهن خود را نوسازی کنند و ایران ویران دوره قاجاریان را همراه با نگهبانی از شریعت و دین و بزرگداشت سنت و آئین، با کشورهای پیشرفته اروپایی، همگام گردانند، بدین امید دست به انقلابی زدند که در تاریخ ایران «انقلاب مشروطیت» نام گرفت. انقلاب مشروطیت ایران، مانند دیگر انقلابهای بزرگ، بر ویرانی‌های گذشته بیفزود، تار و پود جامعه راچنان از هم گسست که دیگر تا سالها ترمیم آن امکان‌پذیر نگشت.^[۲۸۹]
در چنین هنگامه وحشت زایی، بیداردلان، چشم به دروازه سرنوشت دوخته بودند که چابک سواری از راه برسد و با همتی مردانه و اراده‌ای آهنین و پشتکاری ستایش آفرین، به نوسازی ایران کهن بپردازد. در روز سوم حوت (اسفند) ۱۲۹۹ ش، چنین سوار کار زبردستی – از دیدگاه و نظر ناامیدان آن روزی- از دروازه تقدیر به سوی فلات ایران سرازیر شد. این امید ناامیدان کسی نبود جز رضاخان میرپنج و هنوز ماهی چند به سر نیامده بود که نور امید را در دلهای نومید شدگان، فروزان گردانید. از همان روز بود که گروهی از ایران دوستان تیهو، ولی واقع بین بر آن شدند که به این مرد ظاهراً بلند همت و آهنین اراده و سخت کوش و نستوه مدد رسانند تا در آرمان مقدسی که دارد، پیروزی یابد و ایران را از آن پریشانی و ویرانی و خفت و خاری و درماندگی که از دیرباز بدانها گرفتار آمده بود برهاند و به بازسازی ویرانه‌ها، همت گمارد. بدین اندیشه و امید بود که عده‌ای از رادمردان اهل یقین و سالار سیاست و تقوا و دین، از جمله سید حسن مدرس، مردانه به پشتیبانی سردار سپه شتافتند.
از سوی دیگر سیاست پیشگانی روشن بین، نوسنه و پرکار همچون عبدالحسین تیمورتاش، فیروز میرزا نصرت الدوله، جعفر قلی خان سردار اسعد، عبدالحسین دیبا، «وکیل الملک»، حسین دادگر «عدل الملک» ، محمد ولی خان اسدی، ابوالحسن پرنیا «معاضد السلطنه» و جمعی دیگر از این دست رجال نامدار دوره قاجاریه مانند مشیرالدوله، مؤتمن المک، مستوفی الممالک، مصدق السلطنه، مستشار الدوله، ذکاء الملک فروغی، حاج مخبر السلطنه هدایت، حاج محتشم السلطنه اسفندیاری و دیگران به یاری سردار سپه برخاستند و تنی چند از خوانین و رؤسای ایلات و عشایر نظایر بهار الملک قراگزلو، اعتماد الدوله قراگزلو، امیر شوکت الملک علم، قوام الملک شیرازی، صولت الدوله قشقایی و بسیاری دیگر از این رده را به دنبال خود کشیدند.
از سران قشون هم همه و بدون استثناء و همچنین بسیاری از رجال بزرگ دین و دولت، در کمال جوانمردی، پاکدلی، یکرنگی و در بعضی از مواقع با از خودگذشتگی، فداکاری و ایثار یه پا خواستند و صمیمانه به سردار سپه کمک کردند تا توانست به تخت سلطنت بنشیند و در مسند پادشاهی با نام رضا شاه پهلوی یک فصل از تاریخ ایران را به خود اختصاص دهد.^[۲۹۰]
ایل قشقایی و در رأس آن صولت الدوله در آغاز قدرت گیری رضاخان، با او همراه شدند تا ببینند آیا امکان توافق با او وجوددارد یا نه. البته قشقایی‌ها و صولت الدوله انگیزه‌های دیگری جهت همراهی و استقبال از قدرت یابی رضاخان داشتند که از جمله آن می‌توان به کینه آنها نسبت به بختیاری‌ها که از دوره مشروطه تا این زمان در حاکمیت دست داشتند اشاره کرد که امید داشتند با همراهی و کمک رضاخان علاوه بر کنار زدن قاجاریه، آنها (بختیاری‌ها) نیز از حاکمیت کنار گذاشته شوند.
اسماعیل خان قشقایی (صولت الدوله) در زمان وزارت جنگ رضاخان، از او حمایت کرد. پس از آن نیز از طرح «جمهوری» رضاخان، جانبداری کرد و سپس همراه با او در تغییر سلطنت قاجاریه و انتقال آن به پهلوی، ابراز موافقت کرد.^[۲۹۱]
از دیگر انگیزه‌ها و دلایل همراهی صولت الدوله با رضاخان و استقبال از قدرت یابی او، نفرت او نسبت به بریتانیا و علاقه او به سیاست ناسیونالیستی رضاخان و شخصیت آن (رضاخان) به عنوان قهرمان استقلال ایران می‌تواند باشد.^[۲۹۲] صولت الدوله وطن پرستی و ملی گرایی رضاخان را می‌ستود^[۲۹۳] و ظاهراً به شدت به دوستی با رضاخان و تقسیم قدرت دل بسته بود و مسئله جمهوری یا سلطنت، اهمیت چندانی برای او نداشت. از قراین چنین پیداست که انگلیسی‌ها نیز از این دوستی، نگران شده بودند. به همین دلیل نیز شرکت نفت ایران و انگلیس در سال ۱۹۲۱ م امتیازاتی به ۵ خان قشقایی از طایفه کشکولی داد اما اسماعیل خان، این توافق نامه را باطل اعلام کرد و با حمایت رضاخان، موافقتنامه‌ای بین خود و آن شرکت به عمل آورد که نتیجه‌ای برای انگلیسی‌ها در برنداشت.^[۲۹۴]
از مرگ ناصرالدین شاه تا روی کارآمدن رضا شاه، دولت مقتدری در ایران روی کار نیامد ضعف دولت مرکزی با افزایش قدرت ایلخان قشقایی رابطه مستقیم داشت که صولت الدوله طی سالهای ۱۲۷۷ تا ۱۳۱۲ در عرصه داخلی و بین‌المللی کاملاً درخشید.
تا زمانی که حکام قاجار از اقتدار بالایی برخوردار بودند، رؤسای قشقایی احساس نزدیکی بیشتری به آنها داشتند، اما دائماً در وضعیت انتظار و استفاده از شرایط بحرانی به سر می‌بردند و هنگامی که سلسله قاجار در سراشیبی سقوط قرار گرفت، سران قشقایی احساس خطر کردند و به رویارویی با دولت و استقبال از رضاخان پرداختند که رهبری این رویارویی و استقبال با اسماعیل خان صولت الدوله بود.
صولت الدوله از شم سیاسی بسیار بالایی برخوردار بود و به خصوص در این دوره زمانی که دولت مرکزی در ضعف کامل به سر می‌برد و ایران عرصه رقابت آلمان، روسیه و انگلستان شده بود و ایل بختیاری به دولت مسلط شده بود، توانست با گرایشات سیاسی خود از مخالفت با بریتانیا تا مخالفت با بختیاری ها و طرفداری از انقلاب مشروطه و طرفداری و استقبال از رضا شاه، در عرصه ملی قدرتی دست و پا کند و از حمایت تمامی ایلات جنوب، علمای مذهبی، تجار و طرفداران انقلاب مشروطه برخوردار گردد و توانایی این را داشته باشد که طیف وسیعی از نیروها را در خدمت منافع خود به کار گیرد. با چنین اقداماتی صولت الدوله، توانست فارس را به صورت یکپارچه علیه استبداد قاجار و استعمار بریتانیا بسیج کند یعنی مخالفت صولت الدوله با حکومت قاجار می‌تواند دلیل دیگری در استقبال او از رضاخان باشد.
صولت الدوله جزء اولین کسانی بود که در مقام نزدیکی و دوستی با سردار سپه برآمد و شواهد و روایت‌های بسیاری در خصوص دوستی و رابطه دو جانبه آنها وجود دارد از جمله آنها جریان پناهنده شدن سید ابراهیم ضیاء شیرازی معروف به ضیاء الواعظین^[۲۹۵] ، نزد صولت الدوله قشقایی می‌باشد.
تحریک ضیاء الواعظین از سوی رضاخان به نوشتن مقالات علیه احمدشاه و نسبت های بد به او و پناهنده شدن ضیاء الواعظین نزد صولت الدوله قشقایی بیانگر این مطلب است که صولت الدوله در ابتدا موافق قدرت یابی رضاخان بوده^[۲۹۶]. همچنین سلیمان بهبودی در خاطرات خود می‌نویسد: «… سردار سپه به مرور و به تدریج با رؤسای عشایر رابطه برقرار کردند و در ضلع جنوب غربی باغ، عمارت کوچک کاملی ساخته بود برای مهمانان، از قبیل صولت الدوله قشقایی و امیر مخصوص کلهر و غضنفرالسلطنه که به مرور می‌آمدند و می‌رفتند…»^[۲۹۷]
«… یکی از این دفعات، صولت الدوله از شیراز به تهران آمد، نزدیک ظهر بود که تشریف آوردند، در برخورد اول، ابتدا زمین را بوسید بعد پای حضرت اشرف سردار سپه را، … پس از مدتی مذاکره و خوش و بش مرخص شد…»^[۲۹۸]
رؤسای ایلات غالباً به شخص سردار سپه با نظر احترام و بیم می‌نگریستند. حتی سردار سپه اسکورت مخصصوی مرکب از نفرات کلیه ایلات و قبایل مختلف ایران برای خود ترتیب داده بود. اما سردار سپه به کلیه سران ایلات با یک نظر نمی‌نگریست یعنی به برخی از آنها کمتر و برخی بیشتر احترام می‌گذاشت و برخی را اصلاً در خورد اعتنا نمی‌دانست.
در میان کلیه رؤسای ایلات، صولت الدوله قشقایی در نظر او احترامی خاص داشته به طوری که حتی بین آن دو چنانکه معروف است رمز تلگرافی محرمانه‌ای برقرار بوده که این موضوع حتی باعث رشک رؤسای ایلات دیگر نیز می‌شده.^[۲۹۹] البته تفاوتی که رضاخان بین صولت الدوله با سایر رؤسای ایلات قائل بوده و احترامی که نسبت به او دشاته می‌تواند ناشی از قدرت بالای نظامی صولت الدوله باشد که در جریان استقبال رضاخان از احمدشاه که از سفر اروپا، از راه بوشهر و شیراز عازم تهران بود صورت گرفت که صولت الدوله نیز در این مراسم حضور داشت و رضاخان از همان زمان به قدرت صولت الدوله پی برده بود.^[۳۰۰]

۲ – ۳ – ۲ صولت و رضا شاه