(مثنوی۶/۱۷۶-۱۷۹)

آن خلیفــه زادگــــــان مقــبلش

زاده اند از عنصرِ جان و دلش

گر ز بغـداد و هری یا از ری انــد

بی مزاج آب وگلِ نسل وی اند

(مثنوی۶/۱۷۶-۱۷۷)

مَتْنِـشْ شَــرِیعَت، مَشـْیِشْ طَرِیقَت

مَعنَـاش اَرْیَـافْتِـی یَـافْتِی حَقیِـقَت

۱) ترجمه بیت: راه و روش دین اسلام از طریق آداب شرع است و اگرآن را درک کردی، به حقیقت دست یافته ای.
۲) نکات بلاغی: طریقت با حقیقت: کلمه قافیه است، شریعت، طریقت وحقیقت: مراعات النظیر تناسب، واج آرایی (ت، الف).
۳) شرح مفاهیم عرفانی: «شریعت: shariag قانون قدسی و حیانی. هر یک از رسولان خدا شریعت آوردهاند که مقابل حقیقت است؛ زیرا شرایع با یکدیگر اختلاف دارند، ولی حقیقت الهی آنهایکی است». (بورکهات تیتوس، ۱۳۸۹: ۱۴۶)، «حقیقت: پس علم حقیقت را سه رکن است: یکی علم به ذات خداوند ـ عزّوجلّ ـ و وحدانیّت وی و نفی تشبیه از ذات پاک وی ـ جلّ جلالُه ـ و دیگرعلم به صفات وی و احکام آن، و سدیگرعلم به افعال و حکمت وی. وعلم شریعت را سه رکن است: یکی کتاب، ودیگرسنت، وسیم اجماع امت». (هجویری، ۱۳۸۹: ۲۱)، «حقیقت: عبارتی است از معینی که نسخ برآن روا نباشد و از عهدآدم تا فنای عالم حکم آن تساوی است، چون معرفت حقّ و صحّت معاملت خود به خلوص نیت».(همان، ۱۳۸۹: ۵۵۹)، مولوی گوید:

بی نهایت حضرت است این بارگاه

صـــدر را بگذار، صـدر تسـت راه

(مثنوی ۱/۳۲۷۲)

مــن غلام آن کـه او در هر رباط

خــویش را واصـل نـدانـد بــر سِماط

(مثنوی۳/۱۹۶۳)

به نظر عارف مطلوب حقیقی خداوند است، امّا نفسالاماره مانع رسیدن انسان به مطلوب حقیقی
میگردد. درحدیث نبوّی «الْطُرُقُ اِلی اللهِ بِعَدَدِ أَنفَاسِ الْخَلائقِ» برای سیرالی الله ودست یافتن به معرفت حقیقی و شناخت خداوند راه های مختلفی هست، امّا عرفا به سه طریق مهم توجه نمودهاند. که عبارتند از: شریعت، طریقت وحقیقت که عارف با مهذب کردن خود شرایط راه یابی بسوی حق را فراهم کرده است، تا به درک فیض الهی برسد. پیامبر میفرماید: «الْشَّریعَهُ اَقوالِی وَ الطَّریقهُ اَفعَالِی والْحَقیقَهُ اَحْوالِی» شریعت همان گفتار و طریقت افعال و رفتارمن و حقیقت رسیدن به کمال حق است. و در بیان مبارک حضرت علی(ع) شریعت را به نهرآب وحقیقت را به دریا تشبیه می نماید وعارفان سفینه های نجاتند. (ر. ک، فتح الهی وسپه وندی، ۱۳۸۷: ۴۹-۵۰)

( اینجا فقط تکه ای از متن فایل پایان نامه درج شده است. برای خرید متن کامل پایان نامه با فرمت ورد می توانید به سایت feko.ir مراجعه نمایید و کلمه کلیدی مورد نظرتان را جستجو نمایید. )

۲-۲-۳-۱ مناجات
یکی از مفاهیم نیایش «مناجات» است، در واقع «نیایش نوعی مناجات است.» (کربن، ۱۳۷۳: ۴۰۸)
« مناجات در لغت به معانی: راز گفتن با کسی، راز و نیاز، نجوی کردن، رازگویی به درگاه خدای تعالی و همچنین عبارت از مخاطبت اسرار است در مقام صفای اذکار برای ملک جبّار.» (دهخدا، ج ۴۵: ۱۱۶۳)

(( اینجا فقط تکه ای از متن درج شده است. برای خرید متن کامل فایل پایان نامه با فرمت ورد می توانید به سایت feko.ir مراجعه نمایید و کلمه کلیدی مورد نظرتان را جستجو نمایید. ))

مناجات علاوه بر آنکه وسیلهی وصول به بارگاه قرب ربوبی است بهترین زمینه برای هنرنمایی در حوزه های دین و عرفان و شعر است؛ زیرا مخاطب نه کامل مطلق است و مقام، مقام رازگویی، که هرکس هر که را باشد و ژرفای معرفتش هر چه باشد میتواند آن را با هر زبانی، عرضه کند.
«نقش مناجات میان خدا که آفریدگار انسان است و انسان که به خدا متّصل میشود مشترک است؛ زیرا خلقت امر مشترکی است و در این گفتوگو، همبستگی آغازین پرستنده و پرستیده در هر ترجیعبندی، هر دم، بازسازی و دوباره آفرینی میشود.» (کربن، ۱۳۷۳: ۴۰۸)
وقتی مناجات را به عنوان مفهوم نیایش به معنای راز و نیاز و نجوا تعریف میکنیم بدین معنی است که وارد یک ارتباط کلامی با خدا شدهایم و میخواهیم خود را به او پیوند دهیم این در حالی است که در دعا این ارتباط عمیقتر خواهد شد.
۲-۲-۳-۲ دعا
مفهوم دیگری که برای نیایش بر شمرده شده، دعا است، « ابتدای عموم دعاها نیز با تسبیح و حمد باری و ذکر اوصاف خداوند آغاز میشود.» (سروش، ۱۳۸۲: ۱۹)
« دعا در اصل لغت به معنی خواندن است و اما در اصطلاح عبارت است از خواندن اذکار و اوراد مخصوصی که با شرایط خاصی انجام میشود.» (النقوی، ۱۳۶۱: ۴)
دعا مجالی برای سخن گفتن با خداوند بوده «و اولاً برای حفظ رابطه میان مخلوق و خالق است و اگر دعا نبود این رابطه برقرار نبود،
و ثانیاً بنده از مناجات با پروردگار و تضّرع به درگاه او لذّت روحی میبرد و از این طریق تکامل روحی پیدا میکند،
و ثالثاً بندهی خدا بر اثر دعا و تضّرع به مقاصدی میرسد که اگر زاری او نبود هیچگاه به آن اهداف نائل نمیشد.» (همان: ۵)
« در دعا عنصر دیالوگ با خدا و جواب شنیدن از اوست.» (سروش، ۱۳۸۲: ۱۸۰)
در واقع در این تقابل با آنکه انسان خدا را ندیده و نسبت به آن شناختی حاصل نکرده است، در مواقعی خاص رو به سوی خدا میکند و دست دعا و تضّرع به سوی او بر میدارد و از او استمداد و یاری میجوید.
« دعا ریشهی مشترکی دارد و آن «بَدَأ» است، شاید اولین کسی که به این موضوع پی برد صدرالمتألهین بود. معنای ساده و عامیانه ی «بدأ» عبارت از تغییر رأی خداوند است.» (همان: ۱۸۱)
این موضوع اساساً به این معناست که « دعا از خدا شروع میشود؛ یعنی وقتی او میخواهد در حال و روزگار کسی تغییری دهد، او را به دعا متمایل میکند و اساساً همین دعاهاست که مستجاب میشود.» (همان: ۱۸۳)
دعا هم حال دعا کننده را شرح میدهد، هم گره از مشکلات او میگشاید و هم کمال و غایت مطلوب را برای او فراهم میکند.
« دعا کردن عین نیاز دعاگو است نه اینکه دعا برای رفع نیاز باشد. زمانی که فرد یکپارچه تبدیل به فریاد و تمنا گردید، دیگر به خاطر چیزی اظهار اشتیاق نمیکند، بلکه همهی نیاز او همان اظهار اشتیاق است. در اینجا دعا به خاطر چیز دیگری نیست؛ خود هدف است نه وسیله.» (همان: ۲۵۱)
در واقع میتوان گفت که در دعا باید به آن وسعت نظر دست پیدا کنیم که تنها خودِ دعا برایمان مهم باشد یعنی؛ خدا را خواندن و با او صحبت کردن و ذوق دعا را درک کردن. بدین واسطه است که میتوانیم زبان خداوند را در پاسخ دادن، تجربه و کشف کنیم.
همهی لطف و معنای دعا کردن همین رابطه بین خدا و انسان است. از سوی دیگر «به هرکس دعا داده شد، اجابت هم داده میشود. معنای این سخن آن است که اگر کسی توفیق یافت روح خود را هماهنگ با هستی کند و آیینهها در برابر تابش نور خداوند قرار گیرد، قطعاً در هر هدفی توفیق خواهد یافت.» (همان: ۲۶۳)
به یقین میتوان اذعان داشت که ما در هر لحظه از زندگیمان به راز و نیاز با خداوند محتاجیم و در مقابل زندگی جاودانهای که خواهیم داشت زندگی این دنیایی لحظهای بیش نیست. ما با خداوند که با او ارتباط خواهیم داشت باید از همین لحظه همنشینی را آغاز کنیم و همراهی با او را یاد بگیریم و دعا در حضور خداوند را باارزش بدانیم.
۲-۲-۳-۲-۱ فوائد دعا
دعا به معنای صدا زدن و مدد خواستن از خداوند است و اگر کسی با خدا سخن میگوید ابتدا خداوند به او چنین فرصتی داده است. خداوند بشر را آن طور خلق کرده که نسبت به او مشتاق باشند و با دلدادگیهایشان در حضور دلدار دلآرام لذّت ببرند. بهرهی آدمی از این لذّت در حضور پروردگار دربردارندهی فوائد بسیاری است که عبارت هستند از :
« فائده اول آن است که دعا بهترین وسیله و سبب از برای تقّرب بنده به خدا است، زیرا هرچه بیشتر دعا کند و خدا را بخواند به مقام قرب نزدیکتر میشود و هر چه کمتر، کمتر.
فائده دوم آن است که دعا غذای روح است، چنانکه نان و آب غذای بدن است. پس همچنان که اگر غذا به بدن نرسد بدن ضعیف و فرسوده میگردد تا اینکه بمیرد، اگر غذای روح به روح نرسد روح فرسوده و مرده میشود.
فائده سوم آن است که دعا در حقیقت تقاضا است و اجابت به منزلهی عرضه است و تا تقاضا نباشد عرضه تحقق پیدا نمیکند چه عرضه فرع است و تقاضا اصل.
فائده چهارم آن است که انسان به وسیلهی دعا از خالق میگیرد آنچه را که اگر دعا نبود نصیب او نمیشد.
فائده پنجم آن است که گاهی از اوقات دعا قضاء الهی را تغییر میدهد زیرا قضاء بر دو قسم است:
قضاء حتمی لازم و قضاء غیر حتمی و غیر لازم.
فائده ششم آن است که دعا کاشف از خضوع و خشوع در برابر پروردگار است و معمولاً توأم با تضّرع و زاری است و خدا نالهی بنده را دوست میدارد، و میخواهد که بندگان او دست تضّرع به سوی پروردگار خود دراز کنند و چه بسا که همین عمل باعث ایجاد محبّت بین خالق و مخلوق شود و بدین وسیله بنده از طغیان و سرکشی به خود آمده رضایت خدا را طلب نماید.» (النقوی، ۱۳۶۱: ۸ – ۱۱)
در حقیقت «دعا کردن وجود و شخصیّت تازهای به آدمی میبخشد و روح پالایش شدهای در اختیار او میگذارد.» (سروش، ۱۳۸۲: ۱۶)
حضرت علی (ع) دربارهی فایدهی دعا میفرماید:
« دعا سپر مؤمن در مقابل بلاها است و اگر درب خانهای را زیاد بکوبی عاقبت به رویت باز شود. خداوند دوست دارد بندگانش از او درخواست کنند و پاداش دعای آنان را در روز قیامت مانند عملهای دیگرشان خواهد داد.» (جاهد، ۱۳۹۱: ۲۰)
۲-۲-۳-۲-۲ آثار دعا
بزرگترین حلاوت در جهان هستی، حلاوت سخن گفتن با خداوند است و دلانگیزترین منظره در این دنیا، منظرهای است که بندگان در آن خدا را صدا میزنند. ذکر خداوند آن قدر مطلوبست که آثار و برکاتی را در پی دارد:
دعا، آرامش دلها، روشنایی و گشادگی خاطر را به ارمغان میآورد و باعث سعهی صدر و گشادگی سینه است؛ زیرا خود را به منبع لایتناهی متّصل میبیند و تا قیامت احساس بزرگی میکند.
« از مهمترین خواص دعاها این است که طعم مغفرت را به آدمی میچشاند، یعنی یک نوع احساس باطنی به وجود میآورد که شخص، خود را نجات یافته از تیرگی مییابد و احساس میکند که آن سیاهی درون و گرفتگی دل از او برطرف شده است و آن رابطهای که با خدای خود داشت و دچار خلل و اضطراب شده بود، دوباره به قوّت پیشین خود بازگشته است.» (سروش، ۱۳۸۲: ۱۸)
دعا و نجوا با پروردگار نفس آدمی را شایسته و آمادهی دریافت فیض و حکمت حضرت حق میکند «در واقع مهمترین نکتهای که در دعا کردن هست توسعهی رابطه آدمی با خداوند است و از چارچوب تنگ روابط علّی بیرون رفتن» (همان: ۱۱۶)
« کمترین اثری که انس با خدا دارد، این است که ملالتی، اندوهی یا پلیدی در دل و جان باقی نمیگذارد و انسان را به طهارت ضمیر و نشاط روحی میرساند.» (همان: ۱۹۶)
از دیگر آثار دعا، اعتماد به نفس، عدم تکبر و غرور، شجاعت و دلیری را میتوان شمرد. زیرا آدمی که خدا را دارد همه چیز دارد و کامل است و در همه جا و همه وقت حضور خدا را در خود احساس میکند.
۲-۳ نقش نماز و نیایش در اندیشهی شاعران کهن و معاصر
شاعران ایران زمین به رسم خطبه خوانان و گویندگان، آغاز دیوان و منظومههای بلند خویش را به مناجات و راز و نیاز با پروردگار میآراستهاند. این نیایشها که سرشار از مضامین لطیف و عمیق و گواه ذوق و روح لطیف سرایندگان آنها بوده با حمد الهی و توصیف عظمت کبریایی حق آغاز شده است.
در شعر فارسی و در میان شاعران کهن، از اواخر قرن چهارم و بخصوص آغاز قرن پنجم با غلبهی نگرشهای عقیدتی و مذهبی در پهنهی ایران، شرایط برای پرداختن به مسائل معنوی از جمله نماز و نیایش در شعر فارسی آمادهتر شد و در آثار شاعران کهن نمونه های بسیار دلانگیز و گرانسنگی از مناجاتها و نیایشها پدید آمد.
در شعر فردوسی بزرگ، بخش عمدهای از داستانها حاوی نماز و نیایش به درگاه خداوند متعال است و همهی ما می دانیم که این شاهکار تمّدن بشریّت با نام خدا و ستایش او آغاز شده است :
« بنــام خداونـد جـان و خـرد کـزین بـرتـر اندیشه برنگذرد
خـداونـد نـام و خـداوند جای خـداونــد روزی ده رهنمـای
خـداوند کیـوان و گـردان سپهر فروزندهی ماه و ناهیـد و مهـر
ز نام و نشـان و گمان برترست نگـارنـدهی بر شده پیکرسـت
به هستیش باید که خستو شوی ز گفتـار بـیکـار یکسـو شوی
پرستنـده باشـی و جـوینده راه به ژرفـی بفرمانش کردن نگاه.»
(حمیدیان، ۱۳۸۹: ۱)

است(گیل^[۵] ،۲۰۰۷،ص ۱۹۰). بر اساس گفته راماب و همکاران(۲۰۱۴)، ارزش ویژه برند از سه عامل اصلی وفاداری مشتری نسبت به برند، نگرش مشتری نسبت به برند و ادراک مشتری نسبت به اصول اخلاقی نسبت به برند تشکیل شده است (راماب ^[۶]،۲۰۱۴،ص ۳۱۷). ون دورن و لیف لانگ^[۷](۲۰۱۴) نشان دادند که ارزش ویژه برند از چهار قسمت پاسخگویی برند،تصویر برند کیفیت برند و وفاداری برند تشکیل شده است (ون دورن و لیف لانگ،۲۰۱۴،ص۲۸۶). همچنین لیا و چنگ^[۸](۲۰۱۴) نیز نتایج ون دورن و لیف لانگ(۲۰۱۴) را اثبات نمودند و نشان دادند که این عوامل بر روی نوآوری محصولات تاثیر گذار نیست (لیا و چنگ،۲۰۱۴،ص۲۱۴). کلادو خاگیاس^[۹](۲۰۱۴) نیز نشان داد دارایی های فرهنگی برند نیز یکی از عوامل تاثیر گذار بر که ارزش ویژه برند است(کلادو خاگیاس،۲۰۱۴،ص۳).
ارزش ویژه برند ، سازمان­ها را قادر می­سازد که علاوه بر حفظ سهم بازار خود، مبلغ بیشتری را نیز در ازای برند خود مطالبه نمایند (لی و بک، ۲۰۰۹،ص۲). دیوید آکر^[۱۰] در سال ۱۹۹۱ بیان کرد که ارزش ویژه برند باعث افزایش کارآیی برنامه ­های بازاریابی و وفاداری مشتریان به برند می­ شود، مخارج و هزینه­ فعاّلیت­های بازاریابی را کاهش می­دهد و از طریق گسترش برند، سکویی برای رشد و توسعه آن ایجاد می­نماید. بنابراین ارزش ویژه برند باعث سودآوری برند شده و برای سازمان جریان نقدی ایجاد می­نماید. یک برند قوی می تواند با ارزش ترین دارایی یک مؤسسه تجاری محسوب شود زیرا باعث می شود سازمان بتواند حاشیه سود بیشتر، کانال­های همکاری بهتر و همچنین مزایای دیگری را بدست آورد (اولزن^[۱۱]،۲۰۰۸،ص۲۴۶).

نظرات خانواده درباره برند، تاکنون به عنوان یک عامل مؤثر قوی در رفتار مصرف کننده، مورد توجه قرارگرفته ؛ اما تآثیرات آن بر شکل­ گیری “ارزش ویژه برند” کمتر مورد تحلیل قرارگرفته است. در واقع، فقط مور و دیگران (۲۰۰۲) مستقیما به این تأثیرات پرداخته­اند. چنانکه این نویسندگان، بطورکلی بیان کرده ­اند؛ خانواده می ­تواند تآثیری قابل توجه بررابطه مصرف کننده – برند داشته باشد و این می ­تواند به شکل گیری “ارزش متکی برمصرف کننده” برند منجرشود. براین اساس؛ خانواده، فرد را در تماس با برندهایی قرارمیدهد که درخانه مصرف میشوند وازاین طریق، باعث شناخت وآگاهی بیشتر ازآن برندها میگردد.علاوه براین،برندهای مزبورمیتوانند با خاطرات خانوادگی گره بخورند واین،یک معنای عاطفی ایجاد خواهد نمود ( فورنیر ،۲۰۰۱) ازاین گذشته،مصرف مکرر یک برند درخانواده میتواند به خلق عادتی در فرد بینجامد که ممکن است عاملی باشد برای وفاداری متعاقب به آن برند. ارتباط خانواده با شکل گیری “ارزش ویژه برند”، بخصوص در افرادی جالب توجه است که ازخانه پدری خود جدا شده و ناگزیرند با موقعیت­های جدید خرید روبروشوند. زیرا در این مرحله، فرد مصرف کننده، تقریبا هیچ تجربه مصرفی بجز آنچه درخانه پدری خود داشته، ندارد. ضمن آنکه، اینگونه افراد هنگام خرید یک کالا، اغلب به توصیه خانواده­های خود مراجعه می­ کنند؛ چون والدین خود را مرجعی نزدیک و قابل اعتماد می­دانند(چارانوتونی^[۱۲]،۲۰۰۸).
بازار یابی دهان به دهان فعالیتی است که از طریق دادن اطلاعات یک مشتری به دیگر مشتریان آنها را راهنمایی اطلاعاتی می کند. بازاریابی دهان به دهان ارائه ی انگیزه و دلیلی به افراد جامعه برای اینکه در مورد خدمات و کالا های شرکت شما با هم به صحبت بپردازند(شائمی و براری، ۱۳۹۰). پژوهش ها نشان داده است، ارتباطات دهان به دهان مؤثرتر از ارتباطات از طریق سایر منابع مانند توصیه های مطالب مهم روزنامه یا آگهی ها است؛ زیرا این طور درک شده که اطلاعات مقایسه ای معتبری را ارائه می دهد (سامیعی^[۱۳]،۲۰۱۲،ص۵).
تحقیق حاضر بطور کاربردی به­دنبال بررسی و تحلیل ابعاد ارزش ویژه برند با توجه به مدل توسعه یافته آکر در مدل ارائه شده گیل(۲۰۰۸) در بازار خدمات (اینترنت پرسرعت ^[۱۴]شرکت مخابرات استان گلستان) می باشد و در ضمن ارائه پاسخ به موثر بودن عوامل ارائه شده در مدل فوق الذکر در ارزش ویژه برند در مطالعه موردی بر ارزش ویژه برند هست یا خیر؟
۱-۳٫ اهداف تحقیق
هدف اصلی تحقیق بصورت زیر است:
بررسی عوامل موثر بر ارزش ویژه برند با توجه به نظرمصرف کننده در بازار خدمات اینترنت پرسرعت شرکت مخابرات استان­گلستان
بر اساس هدف اصلی تحقیق،اهداف فرعی تحقیق بصورت زیر است:
سنجش رابطه بین نظرات مثبت خانواده درباره یک برند با آگاهی از برند در شرکت مخابرات استان­گلستان
سنجش رابطه بین نظرات مثبت خانواده درباره یک برند با تداعی برند در شرکت مخابرات استان­گلستان
سنجش رابطه بین نظرات مثبت خانواده درباره یک برند با کیفیت درک شده در شرکت مخابرات استان­گلستان
سنجش رابطه بین نظرات مثبت خانواده درباره یک برند با وفاداری برند در شرکت مخابرات استان­گلستان
سنجش رابطه بین ارتباطات دهان به دهان الکترونیکی با آگاهی از برند در شرکت مخابرات
استان­گلستان
سنجش رابطه بین ارتباطات دهان به دهان الکترونیکی با تداعی برند در شرکت مخابرات استان­گلستان
سنجش رابطه بین ارتباطات دهان به دهان الکترونیکی با کیفیت درک شده در شرکت مخابرات
استان­گلستان
سنجش رابطه بین ارتباطات دهان به دهان الکترونیکی با وفاداری برند در شرکت مخابرات
استان­گلستان
سنجش رابطه بین آگاهی از برند با ارزش ویژه برند در شرکت مخابرات استان­گلستان
سنجش رابطه بین تداعی برند با ارزش ویژه برند در شرکت مخابرات استان­گلستان
سنجش رابطه بین کیفیت درک شده از یک برند با ارزش ویژه برند در شرکت مخابرات
استان­گلستان
سنجش رابطه وفاداری به برند با ارزش ویژه برند بین در شرکت مخابرات استان­گلستان
۱-۴٫ اهمیت و ضرورت تحقیق
امروزه برند یک الزام استراتژیک برای سازمانها است که آنها را در جهت ایجاد ارزش بیشتر برای مشتریان و ایجاد مزیت های رقابتی پایدار یاری می نماید. ایجاد یک برند قدرتمند در بازار ، هدف بسیاری از سازمانها است. زیرا یک برند قدرتمند می تواند اعتماد مشتریان را در هنگام خرید کالاها و خدمات افزایش دهد و به آنها کمک کند تا عوامل ناملموس را بهتر درک کنند . به عبارت دیگر می توان گفت که یک برند قدرتمند، دارایی با ارزشی برای شرکت محسوب می شود(چن و چانگ،۲۰۰۸).
وجود اینکه بیش از ۳۰ سال از کار مداوم در جهت غنای دانش برند در اروپا و آمریکا می­گذرد، این مفهوم در ایران مورد توجّه قرار نگرفته است. فقدان دانش برند و مدیریت برند صحیح در ایران نتیجه ای جز فروش روزافزون برندهای خارجی در میان اقشار جامعه و انزوای محصولات داخلی به همراه نخواهد داشت. اگر چه تحقیقات دانشگاهی صورت گرفته در ایران عامل وفاداری مشتری را مهم ترین خصوصیت مصرف کنندگان ایرانی در مورد اکثر محصولات و خدمات مورد بررسی، معرفی می کنند، متأسّفانه با نپرداختن به حوزه­ هایی چون برند، مدیریت برند و مفاهیم جدیدی چون ارزش ویژه برند و ارزش افزوده برند، چنین فرصت بکری عملاً برای بازاریابان محصولات داخلی از دست رفته است. در کشور ایران برند­ها به عنوان یک دارایی در ترازنامه قید نمی­شوند. این امر سبب خنثی کردن تمرکز بلندمدت مدیریت بر هرگونه توسعه درونی برند است. بنابراین، جریان نقد و سودهای کوتاه مدت غالباً به عنوان پارامترهای مهم عملکرد استفاده می­شوند. به طور استراتژیک، برند­های قوی مزیّت رقابتی و عملکرد را به عنوان منابع اصلی دریافت­های آتی شرکت تجسّم می­ کنند. تحقیقات پیرامون ارزش ویژه برند نسبت به سایر دارایی­ های نامشهود منطق نظام یافته تری دارد. این خصیصه سبب شده است که این حوزه، به بخش زنده و قابل دوامی برای تمرکز بر کاربردهای معیارهای عملکرد تبدیل گردد. با ایجاد تمایزات ادراکی میان محصولات از طریق برند سازی و افزایش مشتری­های وفادار، بازاریابی ارزشی فراتر از سود آوری مالی برای سازمان ایجاد می­ کنند. واقعیت این است که بیشتر داشته­های ارزشمند بسیاری از شرکت­ها، دارایی های مشهود آن­ها (مانند تجهیزات و زمین وساختمان و…) نیست؛ بلکه دارایی­ های نا­مشهود (توانمندی های مدیریتی، بازاریابی و تخصص های مالی و عملیاتی و از همه مهمتر برند) آن هاست که می تواند ارزش­آفرین باشد. بنابراین یکی از ضروریات مدیران ارشد هر سازمان ایجاد برند­های قدرتمندی است که ضمن عمل به وعده ها و تعهد ها، قدرت و توانمندی­های خود را در طول زمان ارتقا دهند. درتمامی سازمان ها(اعم از دولتی، خصوصی ،تولیدی، خدماتی) استراتژی بازاریابی مهم­ترین منبع ایجاد ارزش برند، به شمار می آید . هر برند زمانی از ارزش ویژه بالاتری بر خوردار می­ شود که مشتری­ها واکنش­های خوشایند و مطلوبی را نسبت به محصولات و تمام فعالیت­های بازاریابی آن نشان دهند(کلر،۲۰۰۳). بنابراین به این نتیجه می­رسیم امروزه در هر سازمانی بر خورداری از برندی با ارزش ویژه­ی بالاتر ممکن است مشتری­ها واکنش­های بهتری را نسبت به راهبردهای تعمیم برند نشان دهد؛ نسبت به_­افزایش قیمت حساسیت کمتری داشته باشند؛ به دنبال یافتن برند مطلوب خود باشند یا حتی در صورت نبود فعالیت های تبلیغاتی همچنان به خرید یا استفاده از آن برند ادامه دهند (دیواندری،۱۳۹۱).
۱-۵) چارچوب نظری تحقیق
این تحقیق به بررسی عوامل موثر بر ارزش ویژه برند با توجه به مصرف کننده در بازار خدمات اینترنت پرسرعت می پردازد. متغیرهای مستقل تبلیغات دهان به دهان و خانواده بوده و متغیرهای میانجی در این تحقیق آگاهی از برند،تداعی برند،کیفیت درک شده، وفاداری به برند و متغیر وابسته ارزش ویژه برند است. در این پژوهش با استناد به تحقیات (جلیلیان، ابراهیمی، محمودیان،۱۳۹۱؛گیل،۲۰۰۸) و یافته های محقق مدل تحلیلی به شکل زیر نشان داده شده است.
نظرات مثبت خانواده
آگاهی از برند
تداعی برند
ارزش ویژه
برند
تبلیغات دهان به دهان الکترونیکی
کیفیت درک شده
وفاداری به برند
شکل ۲- ۱ : مدل تحلیلی تحقیق (جلیلیان، ابراهیمی، محمودیان،۱۳۹۱؛گیل،۲۰۰۸)
۱-۶٫ فرضیه‌ها
بر اساس اهداف تحقیق،فرضیات تحقیق بصورت زیر است:
نظرات مثبت خانواده درباره یک برند با آگاهی از برند رابطه معنی دار دارد.
نظرات مثبت خانواده درباره یک برند با تداعی برند رابطه معنی دار دارد.
نظرات مثبت خانواده درباره یک برند با کیفیت درک شده رابطه معنی دار دارد.
نظرات مثبت خانواده درباره یک برند با وفاداری یرند رابطه معنی دار دارد.
ارتباطات دهان به دهان الکترونیکی با آگاهی از برند رابطه معنی دار دارد.
ارتباطات دهان به دهان الکترونیکی با تداعی برند رابطه معنی دار دارد.

جدول شماره (۴-۳) -توزیع فراوانی سرانه فضای باز واحدهای مسکونی ۱۰۲
جدول شماره (۴-۴)- توزیع فراوانی شرایط تراکم واحدهای مسکونی ۱۰۳
جدول شماره (۴-۵)-توزیع فراوانی تناسب کاربری موجود از نظر کاربری خدماتی ۱۰۴
جدول شماره (۴-۶)- توزیع فراوانی شرایط کاربری خدماتی واحدهای مسکونی ۱۰۴
جدول شماره (۴-۷)- توزیع فراوانی شرایط کاربری معابر ۱۰۵
جدول شماره (۵-۱)- ازمون کولموگروف – اسمیرنوف برای تطابق با توزیع نرمال در کاربری مسکونی۱۱۱

(( اینجا فقط تکه ای از متن درج شده است. برای خرید متن کامل فایل پایان نامه با فرمت ورد می توانید به سایت feko.ir مراجعه نمایید و کلمه کلیدی مورد نظرتان را جستجو نمایید. ))

جدول شماره(۵-۲)- . آزمون X₂برای آزمون فرضیه ۱ ۱۱۲
جدول شماره (۵-۳)- آزمون کولموگروف- اسمیرنوف برای تطابق با توزیع نرمال در کاربری خدماتی ۱۱۳
جدول شماره (۵-۴)- آزمون X₂برای آزمون فرضیه ۲ ۱۱۴
جدول شماره (۵-۵)-آزمون کولموگروف- اسمیرنوف برای تطابق با توزیع نرمال ئدر کاربری معابر ۱۱۵
جدول شماره (۵-۶)- آزمون X2برای آزمون فرضیه ۳ ۱۱۶
فهرست نمودار
نمودار شماره (۳-۱)- توزیع بارش ماهانه شهر قائم شهر ۵۳
نمودار شماره (۳-۲)- توزیع بارش فصلی شهر قائم شهر ۵۳
نمودار شماره (۳-۳)- شاخص حرارتی شهر قائم شهر ۵۳
نمودار شماره (۳-۴)- تعداد روزهای یخبندان در شهرقائم شهر(۸۸-۱۳۶۳) ۵۴
نمودار شماره (۳-۵)- کاربری های وضع موجود شهر قائم شهر ۷۹
نمودار شماره (۳-۶)- ویژگی های کیفیت ساختمان شهر قائم شهر ۸۱
نمودار شماره (۴-۱)- نمودار ستونیتوزیع فراوانی متوسط سطح تفکیک زمین در قطعات مسکونی ۱۰۰
نمودار شماره (۴-۲)- نمودار ستونی توزیع فراوانی تناسب تراکم ساختمانی با تراکم پیش بینی شده طرح جامع یا تفصیلی ۱۰۱
نمودار شماره (۴-۳)-نمودار ستونیتوزیع فراوانی سرانه فضای باز واحدهای مسکونی ۱۰۲
فهرست نقشه ها
نقشه شماره (۳-۱)- تقسیمات سیاسی شهرستان قائم شهر به تفکیک منطقه ۴۸
نقشه شماره(۳-۲) –کاربری اراضی وضع موجود شهر قائم شهر ۸۰
نقشه شماره (۳-۳)- روند گسترش تایخی شهر قائم شهر ۸۸
نقشه شماره (۳-۴)- موقعیت ناحیه دو ۹۰
نقشه شماره (۳-۵)-کاربری اراضی وضع موجودوپیشنهادی ناحیه دو ۹۳
مقدمه
بیش از یک قرن از ظهور ساختمان های مسکونی و تجاری طبقاتی (شامل برج ها، بلند مرتبه هاو آسمان خراش ها) می گذرد. در آغاز راه، این قبیل سازه ها به عنوان نشانه ای ازپیشرفت های تکنولوژیک و فنی جوامع شناخته می شدند. معرفی شیوه های نوین و پیشرفته طراحی و معماری، استفاده از مصالح ساختمانی جدید و پیشرفته، پدیدار شدن تکنولوژی های تاسیساتی جدید از قبیل سیستم های تهویه مرکزی، اطفای حریق، دفع زباله، پمپاژ آب به طبقات فوقانی، آسانسور، و حتی معرفی و ارائه الگوهای جدید زندگی شهری متناسب بااین معماری نوین، از جمله مواردی بودند که بدون مهیا شدن هریک، بلند مرتبه سازی نمیتوانست به عنوان بخشی مهم از صنعت ساختمان مطرح شود. بهمین دلیل بود که اولین بلندمرتبه ها و آسمان خراش ها، در جوامع پیشرفته صنعتی – بخصوص ایالات متحده امریکا- قدکشیده و با غرور، سر به آسمان ساییدند.
به مرور اما، با گذشت زمان و به خصوص پس از پایان یافتن جنگ جهانی دوم، ساخت و ساز بلند مرتبه ها و آسمانخراش ها، گذشته از به رخ کشیدن قدرت و قابلیت فنی کشورها، دلیل مهم دیگری نیز پیداکرد: رشد شدید جمعیت و کمبود زمین جهت احداث واحدهای مسکونی کافی. آنچنانکه کشورهایی مانند ژاپن، هنگ کنگ، مالزی و سنگاپور، به سرعت و پس از کشورهای بزرگ صنعتی، به خصوص ایالات متحده امریکا، شروع به گام نهادن در این راه کردند. امااحداث این ساختمان های بلند، تنها به این گروه از کشورها محدود نشد. رفته رفته اکثرکشورهای جهان، در روندی رو به گسترش، بلند مرتبه سازی را به عنوان یکی از نمادهای پیشرفت صنعتی و فنی خود، در دستور کار قرار دادند؛ ضمن آنکه رشد جمعیت نیز، دیگر به عنوان معضل تنها تعدادی کشور کوچک و پر جمعیت مطرح نبود، بلکه تبدیل به موضوعی جهانی شده بود ww.melk118.net)).
در این میان، ایران هم از این قاعده مستثنی نبود و از چند دهه پیش، آرام آرام، پای بدین وادی گذاشت.این رویکرد، اگرچه درسالهای پیش از انقلاب، عمدتاً با هدف حرکت به سمت مدرنیزاسیون شروع شد، اما رفته رفته و خصوصا طی سال های اخیر، به راهکاری جهت پاسخگویی به نیاز روزافزون جمعیت جوان کشور به مسکن تبدیل شد. کمبود زمین و بخصوص رشد غیر منطقی قیمت آن در سراسرکشور از یک سو، و افزایش تقاضا جهت اسکان در برخی مناطق خاص کشور (خصوصا تهران وسایر کلان شهرها)، حرکت شتابان به سمت بلند مرتبه سازی و ایجاد مجتمع های بزرگ آپارتمانی با طبقات و واحدهای زیاد را توجیه پذیر کرد. ارائه برخی امتیازات از سوی ارگان های دولتی و بانک ها نیز، سیل سرمایه ها را به سمت سرمایه گذاری در زمینه انبوه سازی هدایت کرد.در همین راستا تحقیق‌ حاضر جستاری‌ است‌ در زمینه تحلیل ادراکی- محیطی تأثیر بلندمرتبه سازی بر روی کاربری شهری قائمشهرکه‌ از پنج‌ فصل‌به شرح زیر تشکیل‌ شده‌ است:
در فصل‌ اول‌ به‌ طرح‌ تحقیق‌، بیان‌ مسئله‌، اهداف‌، فرضیات‌، متدولوژی‌ و غیره‌ اشاره‌ شده است. در فصل‌ دوم‌به‌ مفاهیم و نظریات‌ و تکنیک های مورد استفاده در تحقیق پرداخته شده است. در فصل‌ سوم‌ به ویژگیهای طبیعی،اجتماعی،اقتصادی و کالبدی شهر قائمشهر و معرفی محدوده مورد مطالعه اشاره شده است.درفصل چهارم نیز به تجزیه و تحلیل مسأله بلند مرتبه سازی پرداخته شده است.
در فصل پنجم نیز به نتیجه گیری،ازمون فرضیات و ارائه پیشنهادات پرداخته شده است.
فصل اول:
طرح تحقیق
۱-۱- بیان مسأله
راهبرد بلند مرتبه سازی و توسعه فضایی در ارتفاع به عنوان محصول رشد جمعیت و همچنینین کمبود زمین مناسب جهت ساخت و ساز دهه های اخیر در شهرهای جهان به ویژه شهرهای بزرگ رواج یافته است. آپارتمان نشینی را می توان از مهم ترین تحولات در فرایند اسکان بشر در شهرها دانست که به فرم مسکن شهری در دوران معاصر تبدیل شده است.
ایده ی بلند مرتبه سازی نخست به منظور بهره برداری از زمین های مرکز شهر و در پی توجه به اقتصاد شهر مطرح گردید. زیرا از سویی گرایش به تراکم و تمرکز واحد های اقتصادی، تقاضا برای زمین در مرکز شهر را به شدت افزایش داده بود و از سوی دیگر عرضه زمین در این منطقه شهر محدود بود. در نتیجه افزایش تراکم ساختمانی به عنوان راه حلی برای افزایش سطح زیربنای مورد بهره برداری ارائه شد(گلابچی، ۵۳:۱۳۸۰).
استفاده فراگیر از این روش، به تدریج افزون بر کاربری های اقتصادی مانند کاربری های صنعتی، اداری و تجاری دامنگیر کاربری های مسکونی نیز گشت و به مناطق پیرامونی شهر نیز گسترش یافت، لیکن به مانند هر راه حل دیگری، این راه حل دارای تبعات و آثار منفی نیز بوده و مشکلات نوینی را برای شهروندان پدید آورد که از آن جمله می توان به افزایش ازدحام و تراکم، افزایش آلودگی های زیست محیطی، کاهش دسترسی شهروندان به هوای آزاد و نور خورشید و افزایش مزاحمت های شهری اشاره کرد( منعام-ضرابیان،۱۰۲:۱۳۸۶).
پدیده بلندمرتبه سازی گرچه در طول حیات خود همواره از سوی اندیشمندان گوناگون مسائل اجتماعی، اقتصادی وشهرسازی مورد انتقاد واقع شده وبه کاربران با شک وتردید نگریسته شده اما همواره بنا به ضرورت نتوانسته است حضور دائمی خویش را به اثبا ت برساندوبر عرصه فعالیت خود بیافزاید.بلندمرتبه سازی در جهان پدیده ایست که از اواخر قرن ۱۹واوایل قرن ۲۰چهره خود را به ثبت رساندو نخستین گامها‌ در تولید آسمان خراش‌ها از حدود سال ۱۸۸۰تا۱۹۰۰در شیکاگو برداشته شد.اما در کشور ما آغاز حرکت بسوی بلند مرتبه سازی را می توان به سال ۱۳۲۸ ه.ش دانست.
تا پیش از ۱۳۲۸ بلند ترین ساختمانهای ایران و تهران را می توان ساختمان باشگاه افسران دانست که مشتمل بر ۴ طبقه بود(فرهودی و صالحی،۷۲:۱۳۸۰).
با وقوع انقلاب اسلامی بلندمرتبه سازی در پی افزایش قیمت زمین و افزایش تراکم آغاز شد. در سالهای پایانی دهه ۶۰ موج جدید بلند مرتبه سازی در طی افزایش قیمت زمین و افزایش تراکم آغاز گردید و کم کم سراسر شهرهای ایران را در بر گرفت (شاکری و صمدی واقفی، ۱۳۸۰).
با توجه به مشکلاتی که در اراستای اجرای این برنامه ها به وجود امد ، طرح مسکن مهر از سال ۸۷ از سوی دولت بر مبنای سه اصل تخصیص زمین به هزینه صفر، اعطای تسهیلات ساخت، تبدیل واسطه مالکیتی به مدیریتی در راستای سیاست افزایش تولید و عرضه مسکن طراحی شدو عملیات اجرایی ان از سال ۸۹ به صورت جدی وارد فاز اجرا و ساخت شد.
باتوجه به این که طی سال های اخیر درشهر قائمشهراحداث ساختمان های بلند مرتبه افزایش یافته است باعث بروز مشکلاتی از قبیل افزایش تراکم انسانی و ساختمانی، کاهش سرانه خدماتی(فضای سبز،بازی،اموزشی و …)،افزایش حجم ترافیک،فشار بیش از حد بر روی شبکه های مختلف شهر از قبیل اب ،برق،گاز و،عدم وجود فاضلاب شهری در بعضی نقاط و … شده است.
لذا در این تحقیق تلاش خواهیم کرد تا ضمن ارزیابی روند بلند مرتبه سازی در قائمشهر، به بررسی تاثیراحداث ساختمان های بلند در قائم شهراز نظر کاربری های شهری بپردازیم و سعی شود به سوالات زیر پاسخ داده شود:
-آیابلندمرتبه سازی بر کاربری زمین مسکونی در قائم شهرتاثیر می گذارد؟
-آیا بلند مرتبه سازی بر کاربری خدمات شهری تاثیرمی گذارد؟
-آیا بلند مرتبه سازی بر کاربریمعابر و شبکه ترافیک شهری تاثیر می گذارد؟
۱-۲- فرضیات تحقیق
بلند مرتبه سازی بر کاربری زمین مسکونی در شهرقائمشهر تاثیر می گذارد.
بلند مرتبه سازی با توجه به افزایش جمعیت شهری در کاربری خدماتی شهر تاثیر گذار است.

سطح سوم

شبکه خدمات حمایتی

شکل شماره (۸-۲) سه سطح بخش جهانگردی (راجر داس ویل، ۱۳۸۶)
سطح اول ، شامل نقش دولت در تدوین خط مشی های جهانگردی، برنامه ریزی و ایجاد چارچوبی است که این بخش باید در آن فعالیت کند. این چارچوب اهداف اقتصادی ، زیست محیطی و اجتماعی در تمام سطوح دولتی و نظام کنترل های مشابه را شامل می شود. این نظارت ها شامل نظارت های برنامه ریزی عملی، نظارت های مربوط به اعطای مجوز، نظارت برنیروی انسانی و نظارت های مالی و حمل و نقل هستند. دستگاه دولتی متولی امور جهانگردی به توسعه و مدیریت چارچوب مذکور می پردازد. دستگاه مزبور این کار را از طریق بخش های اصلی مانند، بازاریابی، توسعه محصول،نظارت و مقررات، توسعه منابع انسانی ، اطلاع رسانی و تحقیقات انجام می‌دهد.
سطح دوم، سازمان های متولی امور عملیاتی و توسعه جهانگردی را شامل می شود. این سازمان ها عبارتنداز: هتل ها، سایر تسهیلات اسکان، خدمات پذیرایی و دیگر بخش های مربوط به آن، جاذبه های طبیعی و تاریخی ـ فرهنگی و مراکز و تسهیلات تفریحی و سرگرمی. همچنین تعداد دیگری از این سازمان ها عبارتنداز: تجارت جهانگردی (Travel trade ) و خدمات مختلف آن ، و انواع حمل و نقل شامل: هوایی، دریایی، جاده ای و راه آهن.
سطح سوم، شامل طیف گسترده ای از سازمان ها و دیگر خدمات حمایتی که در هر دو بخش خصوصی و دولتی فعال هستند، می شود. این گروه سازمان ها و بخش های خدماتی شامل: پلیس ، اداره پست، گمرک و مهاجرت، سازمان های حمایت از مصرف کنندگان ، رسانه ها، بانک ها، کلیساها ( و به طور کلی مکان های مذهبی) ، دانشگاه ها و مراکز آموزشی، اتحادیه های تجاری و کلیه موسسات و صنف های فعال در امر جهانگردی می شود. (راجر داس ویل، ۱۳۸۶: ۲۰)
گروه های اصلی گردشگری:
گردشگران دو دسته اند: گردشگران بین المللی و گردشگران داخلی. از سوی دیگر، گردشگران ممکن است یک شب یا بیشتر را در مقصد اقامت کنند یا آنکه در سفرهای کوتاه یک روزه شرکت کنند. با تلفیق این دو بعد مکانی و زمانی، می توان چهار گروه گردشگری را تشکیل داد. این گروه ها با فرض اینکه از همه معیارهای دیگر گردشگری برخوردار باشند، در شکل شماره (۹-۲) نشان داده شده است.
گردشگر
مسافران
غیر گردشگر
مسافرکاری و شغلی
اقامت کننده یک شب یا بیشتر
گردشگران گشت های کوتاه مدت
کوچ کنندگان
دیپلمات ها
گردشگر
بین المللی
گردش گر بین المللی با اقامت کمتر از یک شب
نظامیان
گردشگر محلی یا داخلی
گردشگر داخلی با اقامت کمتر از
یک شب
مهاجران
پناهندگان
مسافران دائمی
مسافران ترانزیت
شکل شماره (۹-۲) چهار گروه اصلی گردشگری(الوانی، پیروزبخت، ۱۳۸۵)
در میان گروه های مختلف غیرگردشگر، به مسافران ترانزیت توجه خاصی شده است. این گروه مسافرانی هستند که در طول سفر خود، به طور موقت در مکانی اقامت می کنند. معیارهایی که سبب تشخیص مسافران ترانزیت از گردشگر می شود، این است که مسافر ترانزیت:
۱- معمولاً هیچ یک از تشریفات گمرکی را که برای ورودبه هر کشوری مورد نیاز است، انجام نمی دهد. برای مثال مسافری که از طریق مرز هوایی از تهران به آمریکا سفر می کند، معمولاً در آمستردام هواپیما عوض می کند و بنابراین رسماً مسافر نیستند.

( اینجا فقط تکه ای از متن فایل پایان نامه درج شده است. برای خرید متن کامل پایان نامه با فرمت ورد می توانید به سایت feko.ir مراجعه نمایید و کلمه کلیدی مورد نظرتان را جستجو نمایید. )

۲- دوم اینکه توقف کنندگان بین راه، محل عبور را خود انتخاب نمی کنند، گرچه بسیاری از این افراد، از این که می توانند در اطراف قدم بزنند وخستگی راه در کنند، خوشحال می شوند.
۳- با توجه به اینکه بیشتر مسافران ترانزیتی خوردنی، نوشیدنی و روزنامه های محلی می خرند، تاثیرات اقتصادی آنان بسیار اندک است. (الوانی، پیروزبخت، ۱۳۸۵: ۹۶)
سازمان های واسطه صنعت گردشگری:
الف) سازمان های عمده فروشی (Tour wholesalers ) :
سازمان های عمده فروش به عنوان واسطه بین عرضه کننده محصولات و خدمات جهانگردی و آژانس های مسافرتی (که خرده فروش به حساب می آیند) عمل می کنند. این سازمان عمده فروش، مجموعه گردش های دسته جمعی را طرح ریزی و تهیه می کنند، سپس آن را تشویق و ترویج می نماید و سرانجام برنامه را به اجرا در می آورد و از عرضه کنندگان محصولات و خدمات مسافرتی حجم های بزرگی از محصولات و خدمات را خریداری می کند. این محصولات شامل بلیت هواپیما، اتاق، تختخواب، غذا، تفریح، حمل و نقل زمینی، گردش در شهر و هزینه های ورودی به مکان های مشخص می شود. این محصولات و خدمات به صورت یکجا به وسیله عمده فروش عرضه می شوند تا آژانس های مسافرتی بتوانند مجموعه ای را که جذابیت بیشتری دارد به مسافر یا مصرف کننده نهایی ، عرضه کند.
ب) متصدیان گردش های دسته جمعی ( Tour operator ) :
در دنیای سیر و سفر، اغلب دو واژه عمده فروشی و متصدی گردش های دسته جمعی را مترداف هم به کار می برند. اگر چه این دو اصطلاح بیانگر نوعی واسطه گری است، ولی برای پرهیز از هر گونه ابهام باید آنها را از یکدیگر تفکیک کرد. به طور کلی، متصدی گردش های دسته جمعی که او را «مسئول فعالیت های زمینی» هم می نامند، همانند عمده فروشی (ولی در سطحی کوچک تر)، خدمات و محصولات مسافرتی ارائه می کند. واژه «متصدی» بیانگر وظیفه اصلی کسی است که مسئولیت اداره مجموعه ای از محصولات و خدمات و جهانگردی را برعهده دارد. به بیان دیگر، متصدی سیر و سفر این مسئولیت را دارد که طبق تعهد انجام شده آنچه را که طبق قرارداد مشخص شده است به مسافران ارائه دهد. او برای ارائه این خدمات احتمالاً از تشکیلات و تجهیزات زمینی خود استفاده می کند(مانند خودرو یا اتاق) یا اینکه آنها را از افراد دیگر کرایه می‌کند.
متصدی گردش های دسته جمعی، برعکس عمده فروشی که باید برای عرضه تعداد زیادی از گردش های دسته جمعی طرح ریزی کند، می تواند تنها تعداد انگشت شماری از گردش های دسته جمعی را در سال، ارائه دهد. این برنامه های دسته جمعی را برنامه گشت یا مسافرت (Tour program ) می نامند. در حالی که عمده فروش، معمولاً کارهای مربوط به هر مسافر در مقصد و بازگرداندن آنها را برعهده می گیرد، متصدی گردش یا سفر تنها در مقصد مسافر، خدماتی را ارائه می دهد. متصدی گردشگری و مسافرت این مسئولیت را دارد که در مقصد، ترتیب امور زمینی مانند انتقال افراد به هتل یا رستوران، بردن آنها به بازدید از نقاط دیدنی و پرداخت ورودیه ها وسایر امور ویژه را بدهد. او همانند عمده فروش، می تواند مجموعه ای از گردش ها یا مسافرت ها را طرح ریزی و ارائه کند. ولی در برخی از موارد، متصدی گردشگری و مسافرت باید طبق خواسته ها و سلیقه های عمده فروشی عمل نماید. در برخی از موارد هم با عمده فروشی به رقابت می پردازد و خودش ترتیب این نوع سفرها و گردش ها را می دهد.
امروزه، متصدیان گردشگری و مسافرت بیشتر در مسیر تخصصی گام برمی دارند. برای مثال، امکان دارد یک شرکت یا سازمان، تنها به مسافرت های دریایی و کرایه کردن قایق های دربست بپردازد. در سال ۱۹۹۲ بلیت کامل سفر دسته جمعی که به موجب آن مسافر پول بلیت رفت و برگشت ، کرایه اتاق هتل و هزینه گردش های درون شهری را پرداخت می کرد، توانست یک سوم درآمد مربوط به این سفرها را به خود اختصاص دهد.
ج) آژانس های مسافرتی (Travel agencies ) :
از گذشته های دور آژانس های مسافرتی نقش یک خرده فروشی را در صنعت جهانگردی ایفا می کردند. در فرایند مصرف محصولات این صنعت، سازمان مزبور، حلقه نهایی است که دریافت کننده این خدمات ومحصولات (مصرف کننده) را به منبع ارائه کننده این خدمات و محصولات (شرکت عرضه کننده یا عمده فروشی ) متصل می کند. در زنجیره توزیع و فروش بلیت، اتاق یا تختخواب ، غذا، فعالیت های مربوطه، جاذبه ها ودیگر خدمات مسافرتی، نقش واسطه را دارند و این خدمات را به مسافر عرضه می کنند.
خدمات و محصولات صنعت جهانگردی را می توان به صورت تک تک و یک دست یا به گونه های دیگری به مسافران عرضه کرد، آژانس های مسافرتی متعهد، مسئول اند که اقدامات لازم را انجام داده و نیازهای مسافران را تامین کنند.
از دیدگاه حقوق و قانون ، آژانس های مسافرتی یک سازمان کمسیون بگیر است و همانند نماینده مجاز از طرف یک یا چند شرکت در یک منطقه یا حوزه مشخص جغرافیایی، عمل می کند. این سازمان، از نظر توزیع محصولات و خدمات جهانگردی ، می کوشد بین سازمان های ارائه کننده این خدمات و مسافران نوعی تعادل و توازن (به صورتی بسیار دقیق) برقرار کند. در نهایت، آژانس های مسافرتی برای اینکه بتوانند مسافرتی مطلوب، سالم ، امن و خوشایند ترتیب دهند، باید دارای دانش و تخصص لازم باشند و این کار مستلزم انجام فعالیت های متعدد و پردامنه است و تنها به تدارک دیدن امور، آگاهی از بیمه مسافرت ، تهیه اسناد و مدارک، واکسیناسیون، دادن شرحی از مقصدهای مورد نظر مسافر، هتل ها و آداب و رسوم محلی مقصد محدود نمی شود.
طبق برآوردهای انجام شده در سال ۱۹۹۲، بیش از ۶۷هزار آژانس مسافرتی در سراسر دنیا وجود داشت که ۴۷ درصد در ایالات متحده آمریکا ، ۳۰ درصد در اروپا، خاورمیانه و آفریقا که ۹ درصد سازمان های آمریکایی در خارج آمریا و کانادا، ۷ درصد در حوزه اقیانوس آرام و آسیا و ۶ درصد در کانادا فعال بودند. در سال ۱۹۹۴، آژانس های مسافرتی ، در اروپا و آمریکا ، بیش از ۱۷۰ میلیارد دلار فروش داشتند. (چاک. وای.گی، ۱۳۸۷: ۱۳۱)
آثار اقتصادی صنعت گردشگری: